Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

może powinieneś częściej bywać we mnie gołębiem,
albo muzyką lilii, czystym płatkiem śniegu,
równaniem, słonecznym blaskiem,
zajączkiem z lusterka rybiej łuski?

rzadziej - fantomowym bólem po amputacji
języka wspólnego języka,
ślepym respondentem nieprzeczytanych listów,
stukotem pociągu, który już nie kursuje?

bo, widzisz, sama nie wiem,
dlaczego wysiedliśmy.

każde z nas pamięta, co chce.
oboje - to samo
szaleństwo.
szal.



Opublikowano

fajnie fajnie.
a może by bez "częściej" - 1 wers
"już" - 9 wers (powtarza się w wersie poprzedzającym)
i "wysiedliśmy" - 10 wers.
pozdrawiam Aniu :)

Opublikowano

Dawniejku,

bardzi mi się ta Twoja wersja do eM. Jasnowidz jakiś? No.
Zabierasz mi taki fajny myk: "język wspólnego języka" jest na prawdę cool! Piękna jest muzyka lilii, biorę, choć - dopełniaczówka. Ale co tam!

Buziaki dziękczynne, Cieplutko,

Para:)

Ps. Muszę się z tym CZASEM przespać.

Opublikowano

Pozwolę sobie jeszcze inaczej, prostacko i krótko:


może powinieneś częściej bywać,
muzyką, śniegiem,
słonecznym blaskiem,
zającem w skoku lub rybą

rzadziej - bólem
ślepym respondentem listów,
niekursującym pociągiem?

bo sama nie wiem,
dlaczego wysiedliśmy

każde z nas pamięta, co chce.
i sza
niech już tak będzie.

Po chłopsku czyli prymitywnie, ale ...no, nie wiem. Pozdrawiam.

Opublikowano

Mario,

dzięki piękne. Podoba mi się Twoja wersja. Ale to nie moja poetyka. Niemniej - dzięki za poświęconą uwagę i pracę nad tekstem. Wszystko, co dla mnie ważne - wycięłaś. Rozumiem, bo przetworzyłaś przez własną wrażliwość artystyczną i poetykę, Wdzięcznie się kłaniam,

Para:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Tak, słońce gra tutaj pierwsze skrzypce:) @vioara stelelor przyroda rzeczywiście pełni kojącą funkcję w życiu człowieka. Zabiegani  niestety nie wszyscy to dostrzegamy...
    • @KOBIETA nie wszystko muszę :)
    • @vioara stelelor Sroka jest prawdziwa! Dzięki za wpis, fajnie, że wiersz skłania do zadawania takich fajnych pytań. Sam się napisał, więc niech się sam tłumaczy...
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ciekawe. Chciałam opisać przeżywanie każdego dziś w perspektywie przyszłości, kiedy na minione dni można już popatrzeć jako na osobiste osiągnięcie. Wyobraź sobie na przykład alkoholika wychodzącego z nałogu, który odhacza kolejne dni bez picia, a potem ogląda się za siebie i konstatuje, że wytrwał w postanowieniu na przykład już przez cały miesiąc. Ale masz rację, zwracając uwagę na to, że ten naszyjnik dni składa się ze zbieranych w całość teraźniejszości, posiadających bardzo dużą wagę :)
    • @APM Tytuł jest rzeczywiście rewelacyjny, łączący poprzez zabawę słowną dwie rzeczywistości: - metapoetycką; - świat natury.   Obie te rzeczywistości stają się w przestrzeni wiersza wzajemnymi lustrami, połączonymi jednym wspólnym mianownikiem - energią i mocą tworzenia.   Ciekawe w tym wszystkim pozostaje pytanie - czy sroka istnieje naprawdę, czy została, jak u Szymborskiej - napisana. Czy mamy tu do czynienia z równoległością światów i ich niezależnością? Czy też jeden zawiera się w drugim? Czy to obserwacja przyrody prowadzi do poszukiwania paralel i analogii, czy też to one są punktem wyjścia do stworzenia konkretnego obrazu.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...