Łacina

[Marek Hipnotyzer]

drogą węża dochodzę do niedzielnych smutków mych
każda postać po drodze ma wyłupione oczy

nikt nie widzi mnie wcale, nikt nie słyszy moich łkań
każdy wpatrzony stale w swoje życie tępy drań

koń trojański - dusza ma, zamieniła się w osła
pełna dumy, drapieżna, z zewnątrz leń i idiota

otwórzcie zaraz bramy, pełnej syfu Warszawy
spali pożar ją piękny, grożny, oczyszczający.

[Roman Bezet]

A czemuż to nie rymowane do końca? Skoro już.
Proszę uważać na jednosylabowce w zakończeniach, to specyficznie brzmi. Jest taka stopa wiersza (jamb), ale tego tu nie czuję. I - gdyby oceniać wiersz po rymach - kiepsko.

Ten ogień, który Pan chce podłożyć (futurysta B. Jasieński "Palę Paryż" ;), znajduje motywację tylko i jedynie we frustracji PeeLa (czyli: frustrat M. Hipnotyzer "Palę Warszawę").

Kółko.

pzdr. bezet