Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zmęczony ludziku, zmruż czasem tak oczki
Byś zdołał przeczytać, gdy pisze coś maczkiem
Nim cudne reklamstwa na wszelkie bolączki
Do reszty słabiutką rozgłupią ci czaszkę

Patrz, wszędzie sprzedają niebiańskie inferno
Co kupisz tym razem - promocję czy hicior?
Czym innym tej ziemi być częścią znamienną
Czym innym machinie powierzać tryb życia

Pracujesz jak robot i myśląc niewiele
Mydlane bajeczki wyławiasz z kanałów
A całe to gówno, byś kiedyś w fotelu
Bujanym truł dzieciom jak nigdyś bywało

Opublikowano

he!he!
- tylko że na reklamstfach zarabia się miliony i media chca się do nich podłączyć (czyt. pracujący w reklamach i mediach)!

toż to wołanie na puszczy...w paszczy Lewiatana!

no cóż, chwalić sprawność Twojego pióra nie trzeba, bo to widać; podobnie inwencji - jedynie stosunek do tematu wydaje mi się z góry przegrany - ale rozumiem ćwiczenia literackie, które czasami są o niebo lepsze niż tzw. utwory Promowane pod hasłem Dla Zaawansowanych -

pozdrawiam
J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak zobaczyłem, że tekst zaczyna przybierać formę agitki, wiedziałem, że wielkiej poezyji z niego nie będzie ;)

Na początku miałem tytuł (funkcjonujący w moim języku jako twór samodzielny już od dłuższego czasu) i dwa ostatnie wersy. Całość miała być na nieco inny temat i trochę bardziej zadziorna, ale u mnie dość często tekst, który zaczynam, i ten, który kończę, to dwie różne bajki.

Dzięki, pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Eee, "główno" mi nie leży, ale specjalnie dla Ciebie alternatywna wersja zakończenia dostępna tylko na orginalnym, zielonym nośniku:

Pracujesz jak robot i myśląc niewiele
Mydlane bajeczki wyławiasz z kanałów
A cała ta płapka, byś kiedyś w fotelu
Bujanym truł dzieciom jak nigdyś bywało


Gra? ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensisW takim razie, czekamy na opowieść, a od siebie gratuluję, ponieważ bardzo przyjemnie się czytało. :)
    • kiedy niebo jak ołowiany wór w krwisto tłumi wrota spiętrzonych głów gdy z cienia niemrawy odór rodzi ból barbarzyńsko się wolno wlecze w rów kiedy powietrze nabiera stęchlizny nabrzmiałej skąd umiera chciwość ten parszywy wróg jak pajęcze myśli w złość zaradcze chyli się to w chwałę rozwesela swą twarz o kamienny róg gdy słońce z zaćmienia robi więzienie i kraty nabierają ostatnie tchnienie zapomnienia i na sztormie w swe sidła rozprzestrzenia swe cierpienie żywy diament co mieścił swe padliny ze zranienia krzyże nagle z uskrzydloną ponętnością się zwalniają posyłając wątły cios anioła jak poganie co od czeluści się to drwiną a zmagają i nocami narzekają na los kościoła a w belce oko zaś spleśniałe w bezludnym dźwięku ktoś tu jęczy w mojej twarzy schyłek znów przegrałem mieczem zatykam groźny lęk co dręczy
    • Opłakuj, Córo królewskiego rodu, Hańbę Pana, królestwa upodlenie; Ach gdybyż te łzy, z twojego powodu Mogły ojca twego zmyć przewinienie!   Opłakuj - bo twe łzy są Cnoty łzami Dość się już wyspy nasze nacierpiały; I niech ci te łzy długimi latami W Uśmiechach Ludzi będą się zwracały! -   I Byron: Weep, Daughter of a royal line, A Sire’s disgrace, a realm’s decay; Ah happy, if each tear of thine Could wash a father’s fault away!   Weep – for thy tears are Virtue’s tears Auspicious to these suffering Isles; And be each drop in future years Repaid thee by thy People’s Smiles! –   Tym razem wiersz jest polityczny. Ową płaczącą damą jest Charlotta Augusta, córka Króla Jerzego IV, która będąc gorącą zwolenniczką Wigów rozpłakała się, widząc jak jej ojciec, wtedy jeszcze jako Książe Regent, publicznie poniża Wigów w osobach lordów Greya (tak, Earl Grey) i Grenville'a. Incydent miał miejsce w Carlton House, 22 Lutego 1812 roku. Charlotta miała wtedy lat 16 i wszelkie szanse na zostanie wyczekiwaną królową po swym bardzo nielubianym ojcu, lecz zmarła w połogu w 1821.  Co do wiersza Byron przez dwa lata ukrywał swoje autorstwo, ale w końcu nie wytrzymał i się przyznał do - było nie było - zdrady stanu. Miał szczęście, że sam był lordem. Hm, nabrałem dziwnej o tej porze ochoty na herbatę.   
    • @KOBIETA Progi, nogi, polskie drogi, na rozpędzie.. po krawędzie?    "Gdybyś tylko chciał"..   Bilet do Poznania kup, wybierz jedną z dróg, tu czeka każdy cal, za sennym progiem — tchu
    • @hollow man Cóż, dzięki za komentarz. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...