Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nostalgia

Beata Piłat
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Beata Piłat

Beata Piłat

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

W deszczu jesiennym
spacer z ukochanym
w dniu mgłą przesyconym
z ciałem wciąż zaspanym
we mgle białej
rozesłanej jak welony
spacer i szept nieskończony
wiatr swoją siłą
wszystko porywa
a deszcz pada i pada
i wszystko r o z m y w a.

Henryk_Jakowiec

Henryk_Jakowiec

Opublikowano
Opublikowano

Dla mnie tak jesień
jak innym wiosna
choć nie zielona
ale radosna.

Bo to nie wiosną
ale jesienią
drzewa paletą
barwy się mienią.

Dywany liści
wiatru podmuchem
stworzyły w parku
miękką poduchę.

Z tej góry liści
jak z trampoliny
skaczą dzieciaki,
chłopcy, dziewczyny.

Serdecznie pozdrawiam
HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Whisper of loves rain
      życie może być cudem

      Przez Whisper of loves rain · Opublikowano

      @andrew Czasem największym odkryciem nie jest świat, lecz człowiek, który stoi obok. Reszta przestaje mieć znaczenie.
    • LessLove
      OGRODNIK DUCHA / Z cyklu "Poeta"

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Berenika97 Dziękuję. Myślę, że każdy, a zwłaszcza artysta, żyje w dwóch światach, czasem więcej. Jak: Rodzina, sztuka, biznes, otoczenie... Tak, jesteśmy kolejnym wydaniem, jak pokoleniem, ale każdy z nas indywidualnie prowadzi dialog ze Stwórcą, który pokłada w nas nadzieje, jak... Czuła Matka :-)
    • Berenika97
      Tropiciele

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Simon Tracy   Mitologia słowiańska - moje klimaty!  Bardzo magiczna rzecz -  noc Kupały przedstawiona  z dbałością o szczegóły obrzędowe, a motyw skrzypiec z kości to naprawdę świetny pomysł na zemstę zza grobu. Napięcie budowane przez opis polowania działa świetnie, zwrot akcji zaskakuje. Zakończenie z Domowikiem - to mocne domknięcie  utworu.    Podoba mi się, że występuje duży panteon bóstw słowiańskich - od ducha opiekuńczego domu - Domownika do Roda (uważanego nawet za stwórcę wszystkiego - do Welesa.  Mitologia słowiańska jest mało znana. Jak napisałam wiersz o Welesie, to osoby z mojego kręgu, mówili mi, że pierwszy raz słyszą o takim bogu. Hades - to jasne, ale Weles?    Świetny tekst! Pozdrawiam. 
    • Benjamin Artur
      Ukryty kod

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Pulsujące pola wybrzmiewają i nikną.   Grające komórki, drgające impulsy.   Synapsy z kart układają się w pasjans.   Masz prawo do świętości. To taki ukryty kod dla mas.   By świat mógł istnieć. By mógł się ziścić świat.   Życie po północy się zmienia.   Tak, od niechcenia. Zmienia się czas.   Złe sny, jak kwiaty, więdną.   A rankiem pozostaje po nich tylko woda.   Wypijasz ją.   Jest jak zapis wczorajszego dnia.   Nie potrafisz go odczytać.   Masz prawo do świętości. To taki ukryty kod dla mas.   By świat mógł istnieć. By mógł się ziścić świat.
    • Whisper of loves rain
      Na jeża

      Przez Whisper of loves rain · Opublikowano

      Jerzy czesał się na jeża, Chociaż wcale nie znał zwierza. Niech Jerzemu jeż uwierzy Ma, na głowie jeża...Jerzy! Gdy zobaczył jeż Jerzego, Musiał zjeżyć się na niego, Gdyż Jerzemu chyba z trwogi Tak zadrżały jakoś nogi, Iż na głowie włos się zjeżył, Ale jeż w to nie uwierzył I pomyślał - pośród zwierzy... Tak przezorny bywa Jerzy!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...