cz.I

[Grzegorz_Kulesza]

Chłopak przechadzał się uliczkami po których spacerowały zakochane pary, było jeszcze kilka otwartych sklepików z pamiątkami, biżuterią i przygotowanymi na szybko daniami. Ponieważ cały dzień miną mu pod znakiem pracy i kilku godzinnego odpoczynku nie zastanawiał się nad przeszłością jedynie w jakiś nieokreślony sposób pochłaniała go atmosfera wieczornego spaceru , uliczek po których ludzie spacerując dobrze się bawią korzystając z letniego powietrza i atmosfery gorących rytmów i muzycznych przyjemności. Tym chłopakiem byłem ja miałem na sobie kolorową koszulkę przypominającą mi o przyjaznych rozmowach i kształtowaniu własnej osobowości.Jednak tego wieczoru chodził za mną blues, nie nie ten wesoły z Nowego Orleanu o wiele bardziej przejmujący i mroczny ponieważ towarzyszyła mi świadomość iż nie jestem sam na Świecie. Nawet cienie bezszelestnie wędrujące po uliczkach zdawały się skrywać tajemnicę tak głęboką i przejmującą jak czarny odcień bluesa.
Gdy siedziałem na ławeczce a kilka-godzinna refleksja nad dwoistością Świata która zdawała się mnie dotykać otworzyła moją świadomość na uczucia których do tej pory tak jakby poszukiwałem jednocześnie trochę mnie przytłaczając i zamykając na ludzi.
Jedyne co wiedziałem to , że w mojej kieszeni mam jeszcze nie zepsuty model harmonijki Hohner i obserwowałem jak Cienie i kolorowe neony rysują przede mną niezagraną jeszcze delikatną i prostą melodie. Troszeczkę za bardzo wsłuchałem się w dźwięki jakie miasto kusiło mnie gdy koło tej samej ławeczki pojawiła się dziewczyna, miała długie włosy była bardzo ładna ale zdawało się , że przytłacza ją uczuciowość i atmosfera miasta.Obok ławki postawiła duży kosz z różami które prawdopodobnie sprzedawała na tych samych uliczkach na których grałem mój ulubiony odcień bluesa.
-Cześć.-Cicho powiedziała łagodnym o pięknej barwie głosem.
-Cześć-Odpowiedziałem, w tej chwili zdawała mi się jakimś aniołem bo latarnia za nią rysowała jej aureole.
-Długo tak czekasz? Zapytała przemiłym głosem dziewczyna
Uśmiechnełem się bezwiednie.
-Nie, nie czekam raczej obserwuje czekający Świat.
Dziewczyna przysiadła się delikatnie obok mnie na ławeczce.
-Jak myślisz na co czeka Świat?
-Ten magiczny Świat czeka na prawdę.-Odpowiedziałem zagadkowo lekko wyczuwając erotyczne napięcie.
-Ten Świat czeka na Ciebie i na Mnie.-Powiedziała czegoś szukając w moim głosie.
-Mi się wydaję, że czekałem właśnie na Ciebie.
-Masz w tym trochę racji.-odpowiedziała dziewczyna i poczułem, że już się cieszy a uczuciowa atmosfera już jej nie przytłacza a raczej okazuje się przyjemna.
-Miałem dzisiaj taki piękny dzień.-Powiedziałem starając się wyjaśnić przyjemność jaką obydwoje odczuwaliśmy rozmawiając o przyjemności.
-Tak, bo to stało się właśnie dzisiaj.Powiedziała delikatnie dziewczyna.
CDN.