Przeznaczenie

[Jolanta Kariatyda]

Dotykałam dłonią gwiazd
tak blisko nieba byłam
To nie los szczęśliwy sprawił,
że do życia powróciłam.
Nie ma we mnie lęku, strachu
przecież Boga w sobie noszę.
I nie boję się już śmierci
ale kocham życie, bo jest piękne.
Nie pozwolę byś mnie ranił
byś zabierał moją wiarę.
Nie przestałam Ciebie kochać
lecz puściłam dłoń z mej dłoni......

[Michał Gomułka]

Cenne to, co piszesz i szlachetne. Poszczególne wersy jakoś funkcjonują, choć niejednokrotnie ocierają się o pewnego rodzaju kolokwializm. Frazy więc funkcjonują, ale już niekoniecznie koegzystują. No tak, są zgodne, ale brakuje płynności w ich przechodzeniu. Brakuje także prywatności. Podmiot liryczny kryje się za utartymi stwierdzeniami (za dużo ich w tak krótkim przebiegu i tak sprawionym), choć jak pisałem wcześniej szlachetnymi i pięknymi.

[jacekdudek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zacząłbym, jeśli pozwolisz, zaletą jest szczerość, ale proponuję unikać zbędnego patosu i nabrać dystansu w tekście, może lepiej podjąć inny motyw a tylko wtrącać akcenty sfery uczyciowej...jeśli można cokolwiek radzic w temacie pisania wierszy, pozdrawiam