W Pogoni Za Sobą

[Łosiu]

W chwili, gdy słońce na niebie zamienia się z księżycem
Zastanawiam się czy ktoś uderzył w stół, słyszę nożyce
Nieodparta ochota na kontakt z refleksji światem
Kolejne retrospekcje tworzą w głowie festiwal świateł

Lecz czy na pewno powinienem tak bujać w obłokach?
To gwiazdy się tak mienią, czy może na chmurach brokat?
Ta zmysłowa podróż to ucieczka? Bądź też oczyszczenie?
Jestem tutaj sam? Czy jednak jest nas więcej na scenie?

Tak wiele pytań opanowało mój nieszczęsny umysł
Stworzyły smętną wiązankę niczym powolny strumyk
Nie jest mi łatwo zajrzeć we własną duszę czemu?
Znowu brak odpowiedzi, jeśli możesz pomóż, przemów

Wysilam swój umysł, by mógł sobie z tym poradzić
By miał siłę aby zerwać z tym, co się w nim gromadzi
Nie potrzebuje magicznej księgi do zrozumienia pytań
Ani nawet obrzędów czy rytuałów do zwalczenia pasożyta

W końcu nastaję kolejna chwila zmiany na nieboskłonie
Ale co mi po niej, skoro ja nadal odpowiedzi gonię?
Odkładając to na bok, popełniłbym mentalną zbrodnię
Dlatego postępować będę wraz z sumieniem, zgodnie.

[piotr_boruta]

jest w tym coś...ta raperska stylistyka tworzy swoisty klimat...
jestem na tak..
pozdrawiam