Zamilkliśmy wszyscy

[Agnieszka_Horodyska]

Zamilkliśmy wszyscy:
Psy, ptaki, trzciny i ludzie,
W oczekiwaniu na
Skroplone smutki powietrza.
Zamilkliśmy wszyscy - my, ludzie,
W oczekiwaniu na cud.
W oczekiwaniu
Na oznajmienie
Psów, trzcin i ptaków:
"To był żart. Nie gniewajcie się.
Nie ma cierpienia.
Wszystkie wasze rozterki,
Wszystkie wasze wątpliwości,
Nie istnieją."
Czekamy, czekamy,
Czekamy.
Nikt się nie odzywa.
Tylko trzcina szumi,
Pies macha ogonem,
Ptak rozpościera się nad głową.
Deszcz...

;)

[Liryczny_Łobuz]

To wiersz o "ciszy wyborczej"? :)

Marek

[Agnieszka_Horodyska]

Tak, to wiersz o ciszy wyborczej...
Pozdrawiam :)

[Anna_Para]

Agnieszko! Brawo! Znów wiersz z jesiennej zadumy! Koniecznie popraw, żeby odbanalizować wers:

Skroplone smutki powietrza.

Proponuję po prostu:

Skroplone powietrza.

I już będzie pięknie. Gratuluję, cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Agnieszka_Horodyska]

Anno,
dziękuję, bardzo cieszę się, że jesteś na tak :) Tak, masz rację... wers musi być odbanalizowany. Ale chciałam żeby był smutek... może inaczej go nazwę. Muszę myśleć (:()
Pozdrawiam :)

[MIGUEL]

deszcz ... ludzkich łez ;)
piękny smutny wiersz ... do zadumania :)
pozdr. M

[Agnieszka_Horodyska]

Deszcz... łez ludzi, trzcin, ptaków, psów... i powietrza :)
Dziękuję za skomentowanie,

Pozdrawiam


:)