Robotokopy

[seweryna żuryńska]

umykasz z dłonią i spojrzeniem
szczerości brak w dotyku twym
cielesność planet nie istnieje
w kosmosie brak intymnych chwil

w plecaku sercu wymościłeś
zamknięty, utajniony byt
zmysłom wychodzić zabroniłeś
nie dla nich letniej nocy świt

wprogramowani w szpony żądzy
wchłonąć pragniemy bezkres chceń
robotokopy marnych dążeń
bilansem strat kończymy dzień

kęsami rwiemy chwile szczęścia
pompując fakty w złudny czas
grymasem kwitujemy przejścia
i pustkę, która żyje w nas

[Seweryn Muszkowski]

CYTAT (seweryna żuryńska @ Aug 10 2003, 02:58 PM)

umykasz z dłonią i spojrzeniem szczerości brak w dotyku twym cielesność planet nie istnieje w kosmosie brak intymnych chwil w plecaku sercu wymościłeś zamknięty, utajniony byt zmysłom wychodzić zabroniłeś nie dla nich letniej nocy świt wprogramowani w szpony żądzy wchłonąć pragniemy bezkres chceń robotokopy marnych dążeń bilansem strat kończymy dzień kęsami rwiemy chwile szczęścia pompując fakty w złudny czas grymasem kwitujemy przejścia i pustkę, która żyje w nas

No jak dla mnie b. dobry wiersz. Może to wynikać z prostego faktu, że właśnie taką poezję kocham.

Z przyjemnością do Ulubionych.

Pozdrawiam.

[e-m-e-m]

w imieniu Wielkiego zakrzyknę:" częstochowa " pełną gębą, a od siebie
skromnie dodam , że Asnyk nie napisałby lepiej (poza rymami oczywiście)

Serdecznie Pozdrawiam

[Mirosław_Serocki]

Ale tam. Jest rytmiczny, logiczny i jeszcze jakiś -iczny.
Może rzeczywiście rymy mogłyby być trochę subtelniejsze. W każdym razie przekreślić tego wiersza całkowicie się nie da.
Pozdr.