Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Matka

Michał_Zawadowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Michał_Zawadowski

Michał_Zawadowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

byłem żebrem z żebra
ciałem z ciała

później się dowiedziałem
że jest świat poza

poukładałem klocki na półce
zamknąłem furtki z dzieciństwa
parę łez urodzinowe laurki
zaszyłem w płóciennym woreczku
trzymam go na dnie szafy

teraz
jestem samodzielny
pamiętam czym jest niedziela
lecz dziś mój stół milczy

wszystko uporządkowałem
poranne wstawanie kawa
rytm codziennych zdarzeń
wieczorna herbata
modlitwa do cieni i świeczka
którą stawiam na oknie
żeby sugerowała życie

teraz
jestem racjonalny
własne myśli stawiam w dwóch rzędach
oddzielam odczucia i prawdę

w której przestrzeni umieścić kraj dzieciństwa
parę pretensji
i twarz czekającą za szybą

nauczyłem się stać obok
cieszyć z umiarem
zostawiać bez żalu
przecież
idziemy po prostych równoległych
ty z przodu
ja zdecydowanie z tyłu

dlaczego więc zbudzony z koszmaru
wciąż wzywam pomocy krzycząc
mama



28 sierpnia 2011, Warszawa-Ursynów

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      Wyliczanka

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @LessLove  fajna interpretacja,;) 
    • Berenika97
      Marta i Maria

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Aks   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • LessLove
      Wyliczanka

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Mel666 Cześć, z dawna nie czytan-na. Miło Cię sylabizować, mentalnie konsumować... Nawet pies=przyjaciel gryzie "dom", zamiast go chronić. Agresja i lęk, zamiast bezpieczeństwa i  poczucia wspólnoty. A Dom to po pierwsze mentalne MY. Dom to także świat, kraj. Dom to własna dusza duszy, która traci "podłogę" niszczoną przez "odwróconego" psa. Zgryzota ewidentna. Serdecznie Pozdrawiam :-)
    • Alicja_Wysocka
      Dwie kostki cukru

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Poet Ka, dziękuję :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Neony

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Bardzo dziękuję!    Dziękuję Ci za ten komentarz - to jedna z tych interpretacji, które mówią więcej o wierszu niż ja sama bym potrafiła. To przejście od miasta-miejsca do miasta-mechanizmu, ta myśl o noir jako metafizyce samotności, i wreszcie to spostrzeżenie o "nikt nie patrzy" jako paradoksie - że brak świadka staje się jedynym dowodem istnienia -  to dokładnie ten poziom, do którego chciałam dotrzeć. To, jak łączysz obrazy z głębszą refleksją o człowieku, samotności, istnieniu - to jest dokładnie ten rodzaj czytania, o jakim marzy każdy piszący. Twoje słowa nie są zwykłymi komentarzami, to małe interpretacje, czasem wręcz eseje, które dają mi nową perspektywę na własną twórczość.  Wielkie dzięki!  Serdecznie pozdrawiam. :)   @Poet Ka   Bardzo dziękuję!    Dziękuję Ci bardzo!  - "Zły" to jedna z moich pierwszych inspiracji, jeśli chodzi o ten typ mrocznego, warszawskiego klimatu, więc trudno o milsze skojarzenie.  Pozdrawiam serdecznie!  @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!    Dziękuję Ci bardzo za tak głęboki komentarz. Cieszę się, że klimat miasta jako bohatera dobrze zadziałał, a te dwa obrazy - papierosy i "przeżuwanie" – zastanawiałam się nad nimi najdłużej. :))) Serdecznie pozdrawiam.:)    @Waldemar_Talar_Talar  @Jacek_Suchowicz    Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...