improwizacja

[złamane skrzydło]

w pełni płynę
kanałami zmysłów do twojej wyobraźni
pęd krajobrazu dziki i gwałtowny
strzela ponad obłoki
że brakuje oczu tam
topisz białe płótna w podmuchu
wypuszczasz za okna
marnotrawią się w dużej przestrzeni

*
powiedz jak często
tłamsiłeś w sobie
łunę wewnętrzną

pozwól

wtopić się w błękity i zielenie
wspiąć na szczyty
aż zadudni w naczyniach wzburzona
krew
może zatrzymamy radość
a powietrze zakipi z wilgoci

nie ominiemy już żadnej godziny
w żółknących krajobrazach
wielką literą spiszemy siebie







www.youtube.com/watch?v=XBO7uAdFCFY&NR=1

[Marusia aganiok]

Tak mi się z jesienią (życia?) skojarzyło; utwór
przepełniony jest różnorodnymi obrazami, ale jeden
jest pewny - pogodzenie nastąpiło pomimo:P
Pozdrowienia. Ma.

[Ela_Ale]

Bardzo mi odpowiada ten pisany z ikrą, pełen ekspresji wiersz.

"pęd krajobrazu dziki i gwałtowny
strzela ponad obłoki" - to może trochę przeładowuje obraz, ale co tam. Fajne.

Miłe słówka załączam. Elka.

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to o górach!!!!!Elko, dzięki wielkie za pochylenie się nad tekstem:))))

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Maruś, masz rację, jesienią życia wracamy do tyłu:))))
buzka

[Tomasz_Biela]

no przedobrzona ta improwizacja / popłynęłaś faktycznie / 3/4 tekstu jak dla mnie do kosza z tej improwizacji zostaje niewiele wiersza reszta to jakaś czarna magia / albo biała ? :P jakbyś chciała wyczarować w pierwszych częściach różowego króliczka /

ja tak sobie czytam /

w pełni płynę przez galaktykę otoczenia
do centrum twoich źrenic
gdzie tłamsiłeś każdy powiew wiatru

może zatrzymamy
radość która wilgotnieje pomiędzy rzęsami

nie ominiemy już żadnej godziny w żółknących krajobrazach
wielką literą rozpisać będziemy

siebie

chociaż ta końcówka też jakoś nie tak /

ale tak czy inaczej jak wyżej napisałem :) popłynęłaś przesłodzoną fantazją :)

t

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tooomku, bardzo ci dziękuję
nareszcie jesteś
takim jakim cię pamiętam,
pomocnym
ściskam cię mocno i dzięki .

cmoook:)))

a oto co wyszło za twoją i moją :))))



improwizacja

Na szczytach Tatr

w pełni płynę kanałami zmysłów
pęd krajobrazu dziki i gwałtowny
strzela ponad obłoki
że brakuje oczu tam
topisz białe płótna w podmuchu
wypuszczasz za okno
marnotrawią się w dużej przestrzeni


powiedz
jak często
tłamsiłeś w sobie
łunę wewnętrzną

pozwól

wspiąć się na szczyt
wtopić się w błękity i zielenie
aż zadudni wzburzona krew

może zatrzymamy
radość o poranku
powietrze zakipi z wilgoci

nie ominiemy żadnej godziny
wędrówek w żółknących krajobrazach
wielką literą rozpiszemy
wdzięczność


II.

Na szczytach miłości


w pełni płynę przez galaktykę otoczenia
do centrum twoich źrenic
gdzie tłamsiłeś każdy powiew wiatru

może zatrzymamy
radość która wilgotnieje pomiędzy rzęsami

nie ominiemy już żadnej godziny w żółknących krajobrazach
wielką literą rozpiszemy
siebie



:):):) pozdrawiam serdecznie!!!!

[Ewa_Kos]

Witam, witam:)) Ukłaniam się:)
Wierszyk jako improwizacja
w całej swojej rozciągłości akurat
się nada. Jakoś mam blisko do
niego:)) Pozdrawiam serdecznie i
ciepło, bo to już jesień do mnie zagląda:)

[Bolesław_Pączyński]

Ładny i sympatyczny utwór, przelany z pełną wizją malowniczych wyobrażeń.

lubię też z fantazją płynąć
wzbić się myślą ponad góry
w ciche ustronie zawinąć
w dziewicze łono natury

Serdecznie pozdrawiam:)))

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ooo, Kosie dzięki, kochana, improwizacja świeża, dziewicza jeszcze, hihi
a jak się mają sprawy jazdy dożakowa? hę?
kosy w nosy!!!!

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Booolku, dziękować, dziękować, miły komentarz!!!!
pozdrawiam ciepło

[Nata_Kruk]

......
"pozwól

wtopić się w błękity i zielenie
wspiąć na szczyty
aż zadudni w naczyniach wzburzona
krew
może zatrzymamy radość
a powietrze zakipi z wilgoci

nie ominiemy już żadnej godziny
w żółknących krajobrazach
wielką literą spiszemy siebie"

Złamane skrzydełko... to dla mnie, bez ..s..
Serdecznie pozdrawiam... :)

[Magda_Tara]

nooooooo, ale estetyka
:)))))
Twoja taka Skrzydle.
pięknie.
:)

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nato, wdzięcznam :)))
ukłony!!!

[złamane skrzydło]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki Magduś :)))))

[Emmka_Szlajfka]

żadna improwizacja, wszystko pod mądrą kontrolą.
zmysły, kolory, pęd za uciekającym czasem, koniec tłamszenia emocji!
piękny wiersz, a fletnia- oczywiście boska!
pozdrawiam:))