Wiersze francuskie

[Viden]

Nie żałuję już niczego

Zostawił klucze i psa
nie dał mi czasu na żal
A ja czekałam dni, tygodnie, lata

Teraz będę wolna, ja wiem
To nie była miłość lecz sen
Ja nie widziałam za nim świata

Zakazał mi śmiechu i łez
Kazał Iść, nie biec
i nie chciał zrozumieć Szopena

Nie żałuję już niczego
A najmniej miłości ....

Non! Rien de rien ...
Non ! Je ne regrette rien
Ni le bien qu'on m'a fait
Ni le mal tout ça m'est bien égal !

***

Gdybyś tylko zechciał być moim

Des yeux qui font baisser les miens,
Un rire qui se perd sur sa bouche,
Voilà le portrait sans retouche
De l'homme auquel j'appartiens

Gdybyś tylko zechciał być moim
Ale tak nie będzie, ja wiem
Dałabym ci kosze astrów
Bo warto czekać do jesieni

Gdybyś tylko zechciał być moim
Nie chce się oszukiwać nadaremno
Związałabym cię czym mocniejszym od miłości
byś był ze mną

Gdybyś tylko zechciał być moim
Całowałabym twe zmarszczki w uniesieniu
Tak blisko i tak daleko
Gdybyś tylko zechciał być moim
...

***

On nigdy nie...

On nigdy nie powie mi że mnie kocha
a ja nie zaprzeczę
Bo jesteśmy dobrym małżeństwem
w przeddzień Apokalipsy

On nigdy nie pocałuje mnie w usta
Lepszy seks bez zobowiązań
A potem możemy iść na spacer
albo do opery na Toscę

On nigdy nie zapomni o moich urodzinach
A ja nie zechcę ich obchodzić
Bo musimy się uśmiechać i przyjmować prezenty z wyrazem zaskoczenia
Które nigdy nie dochodzi do oczu

On nigdy nie przestanie milczeć
wszak słowa są tylko formalnością
a ja obiecałam mu że nie zatęsknię
za miłością

[Gość]

jak dla mnie jeśli już to trzecia część, niemniej do przeróbki.
pozdrawiam.

[Tomasz_Biela]

trzeba by te wiersze w jeden połączyć kluczem francuskim albo dobrze dokręcić każdy oddzielnie / bo teraz to jest ogromne nieporozumienie / za dużo mówią są żałośnie rozpisane w swoich przekazach /

t