Dysocjacje

[Anna Weronika]

Dnia ósmego nie mogłam łez odnaleźć powszednich
Wszystko było tak spragnione człowieczej niedoli
Na wiór wyschłe, mdłe, w zębach piszczące dostatkiem

Pomyślałam, że śmierć przyszła za późno, o jeden dzień
Dzisiaj błagałam, żeby ktoś zabrał cierpienie
Zbyt wielkie było na tylu wątłych barkach

I skończyło się, ustąpiło, rozmyło nagle
A teraz jest nas tylu samotnych, na pięknej łące
Wąchamy bezwonne kwiaty, ich płatki siorbią naszą krew

Oto mamy nasze niebo, karykaturę pragnień
Widzimy rzeczywistość jak przez szybę
Chciałoby się ją rozbić, skaleczyć, poczuć znów coś wielkiego...

[Gość]

Ten pierwszy wers jak na mój gust jest "wybitnie" inwersyjny i kładzie na wejściu formę. Czy nie lepiej brzmiało by: "Ósmego dnia nie mogłam odnaleźć powszednich łez" ?
Pozdrawiam.

[Marek M]

Cierpienia, pragnienia.
Niech się skończy, niech wróci.
Postrzępione uczucia, odczucia.

[Biała Lokomotywa]

Łzy, cierpienie, błaganie, krew, śmierć - dramatyzm zbyt dosłowny, niedobry w odbiorze. Do wywalenia słowo "tak" z pierwszej strofy, "człowiecza niedola" - przestarzały zwrot, ale ogólnie proponuję unikać takiego stylu i inwersji.
Ale myślę, że potencjał jest i wystarczy tylko pisać, pisać:)
Pozdr.

[Ela_Ale]

Wzniosłość "ołtarzna" jest niepotrzebna, trochę śmieszy. Ale emocje grają! Trzeba to wykorzystać i ...czytelnik prosi o szansę! Pozdrawiam. E.

[Nata_Kruk]

Pierwszy wers, jak pisze Popsuty, zdecydowanie do poprawy.
Biała L. wspomina o.. dramatyzmie zbyt dosłownym.. ma rację.
Dla mnie z całości to:
Oto mamy nasze niebo, karykaturę pragnień
Widzimy rzeczywistość jak przez szybę
Chciałoby się ją rozbić, skaleczyć, poczuć znów coś wielkiego

Pozdrawiam Aniu... :)

[Anna Weronika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może rzeczywiście w odbiorze czytelnika wers ten z taką poprawką zdaje się bardziej poprawny. Tylko ja nie zawsze zwracam uwagę na takie szczegóły. Niemniej zauważam, że to przeszkadza. Dziękuję za cenną uwagę. Pozdrawiam.

[Anna Weronika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Rozumiem Marku, że do Ciebie te emocje nie trafiają w wierszach? Albo akurat nie trafiają te w moim... Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam.

[Anna Weronika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Będę zatem szperać głębiej, aby nic nie było zbyt dosłowne. Dziękuję Lokomotywo za zachęte do pisania. Pozdrawiam.

[Anna Weronika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli czytelnik prosi, to czuję się zobowiązana Elu:) Dziękuję. Pozdrawiam.

[Anna Weronika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za komentarz, cieszę się, że znalazłaś jednak coś dla siebie:) Pozdrawiam.