Kolekcjonowanie

[Tomasz_Biela]

Z pasją


pozostaje tylko palić makiety miast
na pamiątkę odkładać w urnach
śmiech rozmowy przeczytane
gazety wiadomości w tv zaczynają maraton od nowa
w nas najgorsze zbrodnie zepsuci ludzie
bezpiecznie oddychają oglądają filmy spektakle
jeżdżą na festiwale i wycieczki
resocjalizują się bez ich wiedzy niestety

coraz więcej biblijnych węży zagląda głęboko w umysł
zwisając w różnych miejscach
zawija się na szyję jak ciepły szal
pętla wypełniona oddechem
pola uprawianej depresji przypominają
kiwające na wietrze słoneczniki
wyrwane z korzeni kwiatem w dół
tracą kolor i piękno

dotyk już nigdy nie będzie tajemnicą
powoli można zaczynać go opisywać
zbierając co tylko możliwe
wzrok zapycha się jak stary odkurzacz
jedynie łatwopalnych łez nie oszczędzaj
żeby urny były ciągle gorące
od kłamstwa do prawdy od miłości do nienawiści słabnę
każdy sygnał i obraz z zewnątrz
coraz mocniej trąca echem
śmiercią kliniczną zasypia nowy dzień
kolejny rok w proch chmurnego puchu wzlatuje

sumienie nigdy nie będzie bardziej sumienne
czyszcząc przebyte doświadczenia
jak pigułki pokruszone czekamy do jutra
na kolejny podział impulsów

oby łzy nie wyschły
muszą czyścić koryta kurzu pod oczami
rozmywać wstyd
gorzkim płaczem
jesteśmy

koktajlem Mołotowa
rozniecamy światło obok tabernakulum

[Anna_Para]

Podoba mi się. Są mocniejsze miejsca i wybieram sobie spośród nich pointę.

Pozdrawiam, Tomaszu. No i "jesteśmy".

Cieplutko,

Para:)

[Magda_Tara]

piękny wiersz. wklej na P. powiem więcej
:*

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Anno /

t

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wielkie dzięki Magdo /

t