Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Moja mała Polsko, dziś klęczysz pokonana
pod murem nienawiści ,kajdanami skrępowana
Z przepaską na oczkach w kolorze biało czerwonym
rozdarta na strzępy przez głupców szalonych

Moja Polsko, umęczona i ukrzyżowana
matko konająca ,rodzicielko zapomniana
Kiedyś z orłem w koronie niezwyciężona pani
dzisiaj więzień własnych dzieci zakłamanych

Sierpem i młotem skatowana Polsko
nie umieraj proszę jeszcze przez chwil parę
Podnieś głowę i spójrz mi prosto w oczy
by ten dzień ostatni nie stał się koszmarem

Lecz umarł orzeł biały, rozszarpany przez sępy
dwanaście gwiazd na sztandarach przeklętych
rozerwało jego serce utrapione
zakończyło jego żywot i zdeptało koronę

Opublikowano

Bardzo podoba mi się ten liryk,może z tego względu,że też poruszam m.in. tematykę tyrtejską w wierszach.

Podmiot liryczny przedstawia smutek i żal występujący w obecnej rzeczywistości typowego patrioty. Bingo.

Imponuje mi przyrównanie ojczyzny do małej dziewczynki w pierwszej części.
Pierwszy raz się z tym spotykam.

Popracowałbym nad 4 strofą w 3 zwrotce:

"by ten dzień ostatni nie stał się koszmarem"

Czuje lekki zgrzyt,niedosyt,niedopowiedzenie?
ale to tylko moja subiektywna ocena.

A

I fajne utożsamienie gwiazd do Unii Europejskiej

W ostatniej strofie popracowałbym nad rymami:
utrapione
koronę,

może zmienić wersyfikacje? Ilość sylab?
Również odczuwa się zgrzyt.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nie ma na to łaciny. Nie ma rozdziału w opasłych tomach. Nie ma mapy, by dojść do brzegu. Nie ma.   Jestem tylko błędem w druku, naroślą na marginesie znanej im przyrody.   Stoją. Wpisują mnie w rejestr zjawisk rzadkich.   Patrzą. Przez palce, jak przez szczeliny w płocie. Boją się dotknąć tej bezimiennej usterki. Nie działają.  Łatwiej uznać, że ten twór to martwa natura z żywym tylko sercem.   Zbyt rzadka, by pomóc. Zbyt dziwna, by dotknąć.   Jestem endemitem w muzeum bezradności. Oddycham już tylko za szybą, by oni mogli spojrzeć i z ulgą wracać do swoich bezpiecznie pospolitych ciał.
    • @violetta To lecę :) Opowiem Tobie jeszcze na dobranoc pewną historię z dawnych czasów. Po sylwestrowej zabawie w Szklarskiej Porębie mój kolega dostał numer pokoju od pewnej niewiasty. Następnego dnia na śniadaniu przyszedł z podbitym okiem (serio). Widać każdy ptak swojego "gniazdka" broni :) ..........the end na dziś........ ps. mam jutro ciężki i trudny dzień, więc przez pisanie jest mi łatwiej. Dziękuję violetto i pozdrawiam
    • @Stracony u mnie jest pełno owoców, to można się ucieszyć, wygodne spanko i piękny, zabawny widok z okien:) słychać na strychu ptaki:)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Już Cię sporo znam i wiem lub tak mi się wydaje, że żartować z Tobą można do bólu :) Mamy deszczowy sen nocy letniej, więc wszystko można. Siodłam więc konia lub w karetę wsiądę i pomknę na spotkanie. O poranku spotkamy się w lucernie. Leżąc jak gałązki na sianie będziemy karmić się czereśniami i truskawkami... i "staną się owoce narzędziem pieszczoty..." ok ok, stop, bo tylko pora usprawiedliwia :)  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Jak ja po prostu kocham alians natury z dziewczyną czy kobietą. Hmm, chyba zawsze tak miałem, ale sobie tego nie uświadamiałem do teraz! Tylko mi nie mów proszę, ze "dziewczyna" tutaj postawiona to tylko jakieś liryczna fatamorgana, wybieg dekoracyjny, środek stylistyczny, bo runie moje uświadomienie. Mam też lipę za oknem. Jest zbyt duża na mały ogród, nawet ogromna. Z reguły przez to jak zaczyna kwitnąć, to zaraz przysycha - widać wody zbyt mało na wielkie drzewo. W tym roku jednak jest inaczej, daje radę. Ile tam pszczół i trzmieli się krząta jak w ulu ...  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...