Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dłużej zaprzeczać się nie da
robić do złej gry dobre miny
wołać o pomstę do nieba
tak, znów mam urodziny
Przy stole
Matki ojcowie
Babki dziadki
Ciotki wujki
komplet rodziny
I długie długie godziny

Szanowne ciało familijne wygodnie
siedzi odświętnie uprane ubrane
potok biżuterii bluzki spodnie
oraz przesłodkie pieprze... gadanie

Ubrany w święto tykający wyrok
schodzi teraz na miejsce dalsze
dziś denerwuje mnie ja-ten-ćwok
co znów zgadzam się na całą farsę
Wśród tej mimiczno-werbalnej
papki o miłości i takich różnych
wyraźnie czuję że zaraz coś palnę
oh powiedzą że taki próżny

Oh to dopiero nie mała spodzianka
pytasz Tatusiu co życzyć możesz
kurwa – wypadła mi szklanka
całe szczęście z plastiku są noże

Otóż życzę sobie zupełnie szczerze
kochany Trójpromilowy Autorze Poczęcia
by dzieci nie wychowywało zwierzę
by nauczyły się szukać szczęścia
By trwogi nie budził przekręcany kluczyk
przez gdy-ludzie-patrzą kochające pięści
by dzieciństwo mogło je uczyć
więcej niż w chuj kurwa zemścić

I do cholery jasnej Idioto
życzę sobie tym razem skromnie
przestań pytać za co to
nie próbuj fałszować wspomnień
O nieprzespanych nocach policji
groźbach, wychowywaniu na śmieci
sobie i Wam chcę dzisiaj życzyć
niech dzieci mogą być dziećmi

Wódka stoi otępiała na stole
bawcie się dalej beze mnie
ja Was grzecznie pierdolę
i będę już tak codziennie


----
Nie bijcie.. dopiero odkrywam różne formy tego i owego. Samemu jest się raczej mało obiektywnym krytykiem, więc zdaję się na Was Poeci.

Opublikowano

podoba mi się natężenie emocji, ich stopniowanie. ten kawałek ma treść, jest o czymś, może trochę za długaśny ale z czasem dojdziesz do potrzeby powiedzenia tyle ile trzeba, no chyba żeby nie :) darowałbym sobie tutaj przekleństwa - w końcu jak by nie patrzeć to sztuka pokazać złość bez takiego słowa. a tutaj wg mnie jest pokazana dosyć wyraźnie.
pozdrawiam.

Opublikowano

Chyba nie ma potrzeby rozpoczynać niektórych wersów wielka literą. Wiersz jest do skrócenia, na pewno. Nie utrzymuje uwagi i czytając, chciałam już szybciej dowiedzieć się, czym się skończy "rodzinna uroczystość". Więc - jest ciekawie, ale na przykład - wyliczanie, kto siedział przy stole, nie jest potrzebne. Każdy wie, co to rodzinka :(((! Ale - swoją drogą - buntownik z Ciebie niezły! Fajnie! Ale te kurwy chyba też bym wyjęła, bo tekst mówi wystarczająco wiele. Pozdrawiam. E.

Opublikowano

Im dalej w tekst tym lepiej, bo początek kiepski.
Nieoszlifowany jest zdecydowanie, gubi rytm i miejscami jest mocno przegadany.
Za to treść i klimat dobry, gdzieniegdzie nawet bardzo dobry.
Ja bym kurwy zostawiła w spokoju - klimat utworu sprawia, że są moim zdaniem
całkiem uzasadnione.

bless.

Opublikowano

skalpel tutaj przydałby się i to sporego kalibru / jest krzyk jest pretensjonalny pogłos bunt ale za bardzo wywrzeszczany rozpisany / wyliczanki niepotrzebne jakieś przekleństwo możesz zostawić ale w odpowiednim miejscu, bo gdybyś mógł to byś tutaj walnął i litanię wszystkich rodzajów mięs/ hebel do ręki papier ścierny lakier i będą efekty /

masz moją wersję przypuszczalnie na szybko jak mniej więcej to i owo /


Urodziny


ciało familijne siedzi odświętnie
obraca się potok biżuterii ubrań

pytasz Tatusiu co życzyć możesz
zapewne nic co pozwoli zapomnieć
i będzie pewne na przyszłość

życzę sobie dzisiaj
by dzieci nie wychowywało zwierzę
by nauczyły się szukać szczęścia
by trwogi nie budził
przekręcany kluczyk
i kochające dłonie w progu
w pięści zamykał
aby dzieciństwo było dziecinnie bezpieczne
beztroskie

do cholery
życzę sobie skromnie
przestań pytać dlaczego i po co
nie próbuj odkaszlnąć wspomnień nieprzespanych
nocy z koncertem syren policyjnych nie zapomnę
groźby też pewnie przekształciłeś na niechcący

wódka stoi otępiała na stole
ja was dziś grzecznie pierdolę
i będę już tak codziennie prawdopodobny
jak wasze puste obietnice bez echa

otępiały po swojemu

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Księżyc zawsze  ma nieswoją twarz. Czasem stara się odzyskać rysy, zgubić ten profil.   Spogląda na mnie z uśmiechem, mruży któreś oko, ale brak mu życzliwości.   Targany zazdrością żałuje,  że nie skrył się za wzgórzami i patrzył, gdy oddychaliśmy głośniej.          
    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...