Nowe niebo

[Anna_Para]

tylko mi powiedz, że będziesz wciąż ze mną,
kiedy wyłączą się światła i dzwonki,
kiedy się zmęczą podniebne skowronki,
krety, strudzone harówką, podziemne.

tylko obiecaj, że smak czekolady
będziesz smakował z mojego języka.
wtedy na nowo się włączy muzyka
różowej cieśni i srebrnej miriady.

tylko zapomnij, że czas ma zegary,
dziurawe plastry na ścianach przestrzeni.
my–niepomiernie wciąż sobą zdziwieni
wrastamy bielą w te czary i mary.

tylko pamiętaj, że nie ma potrzeby,
aby dać spokój niepokornym myślom.
mary już poszły, już się nam nie przyśnią.
prowadź, gdzie czary tworzą nowe niebo.

[Grażyna_Kudła]

Aniu, mogłabym powiedzieć: Agnieszka Osiecka żyje, bo to samo piękno i mądrości życiowe można odnaleźć w Twoim wierszu.
Mogę tylko podziwiać, sama tak pisać nie potrafię.
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna.
:)

[Anna_Para]

Grażko:

Jak bardzo mnie stawiasz na nogi! Dzięki piękne. Bardzo mi bardzo. Cichutko, cieplutko.

Para:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O ile dobrze pamiętam, to niejednego z nas, Ty właśnie tu postawiłaś na nogi. Ale nie będę wypowiadać się za miliony, powiem krótko, mi - dałaś dobrą szkołę jazdy. Dziękuję wobec tego za siebie.
:)
Miłej nocki życzę, Aniu.

[Anna_Para]

Grażko:

Dziękuję po prostu i w zadziwieniu. Buziaki. Cieplutko,

Para:)

[Janusz_Ork]

Aniu, jak zwykle u Ciebie przeważa radość z czytania dobrej liryki. I tylko Ty potrafisz mnie tak lirycznie zauroczyć. Mam jednak jedno ale ( ja uczący się dopiero): niektóre rymy wydają mi się zbyt gramatyczne, bo przyzwyczajony jestem u Ciebie do lepszych. Ale wobec treści i optymizmu wiersza jest to drobnostka. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Anna_Para]

Januszu:

Dzięki piękne... podrasuję jeszcze, jak się uda... Cieplutko,

Para:)

[Ela_Ale]

Moje rymy ulubione, wyobraźnią podszyte. Co jakiś czas się wtrącam w Twoje okienko, aby zaznaczyć, że "przerwał, lecz róg trzymał...". Jak Ty robisz, że te rymy "abba" tak Ci idą gładko? Próbuję,... wychodzi, ale...banał. Uścisk. Elka. :))))

[Dyziek_ka]

Umysł w każdym słowie jest nagi, dlatego zachwytu nie ma potrzeby się wstydzić.
Zachwycam się
z Pozdrowieniami

[Anna_Para]

Elu:

Dzięki. Wychodzą Ci, wychodzą. Masz, dziewczyno, pióro... Widzisz, że dużo piszę, warsztatuję, poprawiam, przerabiam... Bardzo Ci dziękuję, że czytasz i piszesz.

Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Dyziu:

Bardzo mi bardzo. Dzięki piękniuchne.

Para:)

[Oxyvia]

No widzisz, że znowu jest?! A mówiłam, że będzie? :-)))
Piękne! Niekonwencjonalne metafory - nowe odcienie prastarych uczuć i lęków. I płynie jak piosenka o miłości. Uwielbiam takie wiersze!
I tylko jeden drobiażdżek. Bardziej podobałoby mi się tak:
"tylko mi powiedz, że będziesz wciąż ze mną,
kiedy wyłączą się światła i dzwonki,
kiedy się zmęczą podniebne skowronki,
krety, strudzone harówką podziemną."
Dlaczego nie jest tak? Wiem, że celowo, bo aż się prosi właśnie tak, jak napisałam, więc myślę, że zmieniłaś świadomie na inną formę? Ale tak naprawdę nie rozumiem, dlaczego i w jakim celu.
Pozdrowieństwa. :-)

[Anna_Para]

Oxy:

Żeby nie było inwersji składniowej, którą tak potępiam przecież u innych.

A poprawiam moje wiersze ciągle, za co nie przepraszam, bo dążę do poprawności.

Dziękuję, że pojawiasz się pod moimi tekstami, taka uważna i czujna.

Cieplutko,

Para:)

[M_Patriota]

Jeśli Szanownej Pani tak bardzo zależy na tym, że ktoś dobrą opinią w komentarzu pod Pani
wierszem wpisuje się - i tym samym stawia Panią na nogi!
To po co Szanowna Pani pod innym wierszem wspomaga drugich podkładając kłodę pod nogi.
Czy to nie czysta hipokryzja.

[Anna_Para]

Patrioto:

A co ma piernik...? Czy komentujesz mój wiersz? Jeśli nie - żegnam. Dyskusja - na forum!

Para:)

[Bolesław_Pączyński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Śliczna liryczna poezja.

Gdy tylko będziesz kiedyś w potrzebie
to nie odrzucaj mej pomocnej dłoni
i nim odejdziemy do niebytu toni,
bądź zawsze przy mnie a ja koło Ciebie.

Serdecznie pozdrawiam:)

[Anna_Para]

Bolesławie - Niezawodny,

bardzo dziękuję za piękny poetycki komentarz.


razem wyśnimy barwne niespodzianki,
drzewa przystaną, posłuchać wśród nocy,
śpiące gałęzie wtulą w domu oczy,
i będą z nami śpiewać kołysAnki;)

Cieplutko,

Para:)

[islamic]

Autentycznie można dostrzec w tym utworku gdzieniegdzie całkiem frapujące metafory, ale jeśli chodzi o stosowanie rymów to nie sposób nie zauważyć że nie są one zastosowane spójnie i konsekwentnie, przez co całość sprawia wrażenie dosyć usilne, bo końcówki strof każdorazowo wybijają czytelnika z rytmu i przekształcają niektóre z nich w ciężki do zaakceptowania banał końcówkowy. Zamiast puentować zakończenia, albo chociaż trzymać spójność rytmiczną: nie ma ani jednego, ani drugiego; a zamiast zastanowienia lub refleksyjności - czuje posmak siermięgi i toporności. Pozdro

[Anna_Para]

Islamic:

Dzięki, że się wypowiadasz. Banalność rymu przyjmuję z pokorą. Prawda. Nie jest to ambitny wiersz o charakterze filozoficznym. To pieśń, nawet - po prostu piosenka. A jeśli "gubisz rytm" - wybacz: Po prostu słoń Ci nadepnął na ucho. Nie publikuję wierszy, które nie trzymają rytmu.

Pokaż, w którym miejscu?... Nie pokażesz!

Para:)

[islamic]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Być może w takim razie słoń nadepnął mi na jedno i drugie ucho jednocześnie, bo wyczuwam jedynie konsekwencję rytmiczną i rymowaną w dwóch środkowych strofach, natomiast strofy skrajne zamykają się słowami w żadnym stopniu niespójnymi pod względem rymów; ale tak jak mówię: takowe mam przeświadczenie z perspektywy przydepniętych uszu, i być może nijak ma się to do twojego przeświadczenia o tym iż piszesz tak a siak. Pozdro