Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jam jest światłością gdy ciemnośc zapada
iskierka zycia gaszona przez wiatr
Jamjest miłością co niszczy złośc
jak biały snieżek u podnurza Tatr

Jam jest świerzościa jak kropelki rosy
małym obłoczkiem lecacym po niebie
Jam jest ulotnym zapachem jak wrzosy
słoneczkie co smieje sie do Ciebie

Jam jest Anił- mistrz świetlistych mieczy
magią co sie kumuluje
Jam jest jak sztylet co 1000 serc kaleczy
wędrowcem co opowieści snuje

Jam jest płomieniem palącym dusze
lodowym grotem który zamraża
Jam jest kochankiem cierpiącym katusze
choroba co serca zaraża

Jam jest deszczu kroplą co po szybie spływa
rozłorzysta drzewa korona
Jam jest wygrany co wiecznie przegrywa
mordercy psychiką spaczona

Jam jest Diablo Pan Zniszczenia
Upadły Anioł zagłady
Jam jest końcem tego istnienia
królem piekielnej estrady

I byłem umarły i wśród ludzi zyłem
we mnie jest wszytsko i nic
Głodny, karmiony dziewiczym pyłem
Trwałem w tym. Oto mego życia szkic!

Opublikowano

ja to z prozy na momencik wpadłem, zachęcony przez kolegę, że autor wiekopomnego dzieła prozatorskiego pt. "Eksperyment", para się również poezyą. Cóż, widzę, ze to wielki ironista jest po prostu. No ten "diablo, pan zniszczenia "- toć człowiek sobie ze wszytskich kpiny uprawia. Prawda? Nie znam się aż tak na poezyi, ale , błagam, powiedzcie mi, że mam rację. Żartowniś. Prawda???

Opublikowano

Hey, hey i tu Cię odnalazłem. Już spotkaliśmy się na poemie ;).
A teraz odnośnie wiersza -niestety muszę przyznać rację poprzednim opiniodawcom - nie popisałaś się. Skąd ten pomysł wpadł Ci do głowy ? Moim zdaniem zdajesz sobie sprawę z jakości tego utworu. Cóż zdarza się każdemu - u mnie pełne rozgrzeszenie.
Napisz coś do mnie będę "ucieszony" (na takie słówko sobie pozwolę).
Pozdrowienia!!!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie   w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła   żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób   wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem  
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu.     Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz.   Pozdrawiam
    • Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony   Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok   Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać   Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
    • "Zacisze ciszy"   Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii.   Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada.   Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując.   Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru.   Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni.   Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zgadza się, ale klimat podobny:). 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...