W Oczach Nieba

[Józef Bieniecki]

W Oczach Nieba

Gdy nocą patrzę w Nieba Oczy,
Milionem gwiazd utkaną dal.
Na Mlecznej Drodze splot warkoczy,
Z kwiatami piękna-nocy szal.

Wszechświata cisza nieskończona,
Przyjętej ziemi spory szmat.
I utuloną ją w ramionach,
W astralnym pięknie-nocki szat.

W objęciach nocy i przestrzeni,
Na niekończącej Dziurze głębi.
Tam -tam wszechświata się nie
zmienił,
Odwieczną ludziom strofę bębni.

Na smole nieba zawieszone,
Latarnie planet w gwiazd poświacie.
Krzyżem Południa rozmodlone,
Na Stwórcy haftowane szacie.

I myśl zachwytu pędzi z Tobą,
Jak Boże wpadłeś na to wszystko?
Że Jesteś Trójcą -a Osobą !
Wszechświat daleki-a tak blisko !

Józef Bieniecki

1008) Wniebowzięta

Niosę o Pani w śpiewnej litanii,
Paciorki różańca święte.
Z kwiatów,łąk ,lasu,owoców pola,
Z mocą łask Twoich zżęte.

Ty w Niebo Boże pierwsza wezwana,
Matko Niepokalana.
Przez Syna ,Ojca,o Pani Święta,
Do Nieba Chwalebnie wzięta.

O Matko Zielna,Królowo Kwiatów,
Modlitw bukiet wznosimy.
O Pani Ziemi i Wszelkich Światów,
Wysłuchaj,słuchaj prosimy.

Na kalwaryjskich i częstochowskich,
Dróżkach pielgrzymi znój woła.
Cicha modlitwa,pokora ludzi,
Nadzieję sieje dokoła.

W Swojej opiece miej Polskę całą,
I Naród który Cię kocha.
Otocz jej przyszłość dziś Twoją Chwałą,
Zrzuć z nas wrogiego molocha.

Józef Bieniecki