cudny plagiat

[Fanaberka]

cudowna beztroska
przebiegła przez łąkę
niepewnie

żeby choć była młoda
piękna rozebrana
ze świadomości ostów
żądeł pszczół w przytuliach
bosych stopach

ale gdzie – z twarzą w niebo
za latawcem pod słońcem
rysując białe kreski
piekącej skórze

i cóż tam można dostrzec
że wiatr silny w porywach
horyzont niebo ziemia

kilka piór poplamionych
wosk atrament nieważne

a cudów i tak nie ma

[Roman Bezet]

Skąd my to (się ;) znamy?
Ikar-i-ja?

O przytuliach nie wspomnę, bo nie wiem, co one ;)
Ładne (nie zgłaszam żadnych uwag ;)

pzdr. bezet

ps. i chyba należy dać wyżej

[Freney]

Zgadzam się z przedmówcą! Zupełnie bezpretensjonalne. Najbardziej zasmakowałem w "rozebranej ze świadomości ostów". Szacunek :)

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja to pisałem w... Piaskownicy, Panie Freney ;)
Ale skoro się podoba - to poprę (z sobie tylko znanych powodów ;)
pzdr. bezet

[Freney]

W takim razie cieszy, że jest odzew w sprawie zamieszczania tekstów nisko, żeby mogły bronić się same i piąć wzwyż :) Myślę, że ten akurat na tyle dodatnio odstaje od reszty ("zapowietrzenie" to - zdaje się - termin Bezetowski ;), że w pełni zasługiwał na awans, a może i wciąż zasługuje...?

serdeczności dla Autorki i Przedmówcy,
F.

[Messalin_Nagietka]

a łąka ta nie cudem?
a weź w nią tylko uderz
a dowiesz się - dyć nie plagiatem
gdyć rąbniesz w plant (jakim) gnatem

z ukłonikiem i pozdrówką MN