Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przypomnienie - jutro mija 2 lata od śmierci Farrah Fawcett i Michaela Jacksona.
Wtedy spontanicznie napisałem to Epitafium . Ale i dzisiaj nic bym tu nie zmienił.


Epitafium Podwójne dla F.F. i M. J.

R.I.P. / R.I.P.
(25.06.2009)

Tu leży On - Król naszych serc
Także Królowa o jasnych włosach
Głos Jego kroków, odbija księżyc
Ona Aniołkiem jest gdzieś, w Niebiosach

Nasze lunety skierujmy dzisiaj
W tarczę księżyca, gdy noc zapada
Szukajmy śladów Jego przechadzek
Moon Walk - to przecież już zapowiadał

A gdy Przedwieczny – już mu wybaczy
(wszak Króla karać... to nie wypada)
Do swego Domu zaprosić raczy
Tam gdzie bajeczna stoi estrada

A dookoła Sławnych tysiące
(w Encyklopediach wszystkich znajdziecie)
A gdy Król wchodzi – brawa gorące
Ich echo burze niosą po Świecie

Pan miękkim gestem gasi oklaski
Zapala Słońce nad mikrofonem
Potem Aniołów zjawia się Chór
I "Billie Jean" – słychać zza chmur

Wtem Jego rękę ujmuje Anioł
Długo na Niego tutaj czekała
Ta twarz, te włosy – jakby znajome
„Już możesz śpiewać” - szepce mu Farah

Razem na Scenę wchodzą, i nagle ...
Zewsząd się sypie kwiatów tysiące
Chór już kołysze się w rytm melodii
Ona – łzy w oczach, On – ręce drżące

Chwyta mikrofon – jak dawniej Piękny
Już nikt nie siedzi – wszyscy w ekstazie
Niosą po Niebie rytmiczne dźwięki
Brando i Farah – pląsają razem

A tutaj Cezar i Kleopatra
Tam znowu Einstein i Janis Joplin
Z boku gitary słychać strojenie
To Jimi Hendrix stoi przy scenie

Ech! Taki Koncert przeżywać z nimi!
* * *
Szansę da Los Ci – może za chwilę
Bądź tylko dobry, nie gardź innymi
A na ten koncert – dostaniesz bilet!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wiedźma @piąteprzezdziesiąte @Waldemar_Talar_Talar dziękuję Wam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @piąteprzezdziesiąte dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • I poszły bratki z zapasem zapachu zabrały wytrwałość nie dla nich lato ten co wysłał je z korytka trumienki do gruntu zdziwiony po deszczu trupimi skrzydłami osuszył 
    • Nie zabiegam, nie zbiegam, nie podbiegam… odbiegam. To fakt niepodważalny. Bo ja… wszystko mam.   Życie, to satyryczna opowiastka o człowieku, który od zawsze wszystko ma. Mimo to jest w ciągłym szukaniu, wymyślaniu, głodzie, chłodzie, pragnieniu, zawiści, zawziętości… nuuudzie. Nudzie. Nudzi się, więc kombinuje, co by tu w swoim bytowaniu ulepszyć, przyspieszyć, podnieść, zobaczyć… zooobaczyć. Patrzy na piramidy, winorośl, narkomanów, kolorowe pigmenty na skórze, patrzy w mikroskop, patrzy gdzie nie widać nic, ale on przecież patrzy to wie, że coś tam jest. Zwiedza… zwieeedza miasta, kościoły, pomniki, jeziora, góry, lasy, ławki i puby. Wierci się. Co by tu chcieć ?!… o co by tu zawalczyć?!…. zawaaalczyć! Lata na drugi koniec ziemi, bo tam coś ktoś kiedyś zasadził, zrobił, powiedział… do sklepu po wodę gazowaną, do zoo pooglądać lwy, małpy i słonie… zażerając się popkornem. Ma wolną wolę, własną… istnienia, tworzenia, brania… grabienia… i liście na podwórku. Nie zabiegam o to by oddychać przez słomkę, albo nadymać policzki jak rybo-jeż. Bo pierwszą i najważniejszą zasadą, wręcz tajemnicą istnienia tu właśnie, jest nieskrępowany oddech, a nie szklana rurka (w wersji premium do słomki) wsadzona w szklany pojemnik, by sączyć powietrze ostrożnie i dochodzić do omdlenia/niedotlenienia. Odbiegam więc, kiedy szala wagi się przechyla w jakikolwiek sposób. Biorę miecz i ucinam, bo nie warto tracić wszystkiego, lepiej stracić pasożyta. I znów można oddychać głęboko… głębiej, z lekkim uśmiechem idąc krok za krokiem po wielkiej bibliotece, dotykać okładek,  przesuwać palcami po zagłębieniach, zachwycać się misternymi złoceniami, sprawdzać prawdziwość kapitałek... odbiegając od czyiś wyobrażeń, brakiem zabiegania.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Naprawdę przejęłam się Twoja odpowiedzią,bo zrobiłam w tym roku takie syropki i teraz będę się martwić, czy dobre.   Czy to tylko metafora? A i kaszel jest prawdziwy Dziękuję pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...