kobiece tkliwości ręką męską spisane (cz. V)

[Messalin_Nagietka]

on był zamożny a ja byłam kwiaciarką,
na ulicy stragan miałam z kwiatami,
codziennie przechodził tędy, kilka razy, nadto
za każdym razem kupował bukiet niemały,
a patrzył na mnie jak na zbawienie,
o Jezu – co ja przeżywałam kiedy z rąk mych
odbierał go i w me ręce pieniążki wkładał
i nie chciał reszty a naddatku nie skąpił,
co rusz od wydania reszty się wzbraniał,

on był zamożny, mógł sobie pozwolić,
dać napiwek kwiaciarce – nie problem,
przychodził, brał kwiaty, odchodził,
a ja już myślałam, ze to dobry człowiek,
kiedy, któregoś dnia, po drugiej stronie ulicy
zobaczyłam go, aż serce zamarło
z wrażenia, jak u boku nadobnej pannicy
skacze, tak kochanie me przepadło,

on był zamożny, inne mu kobiety
przeznaczone były do kochania,
kochać się w kwiaciarce – niestety
to przeszkoda nie do pokonania,
tak też nadal przychodził – jak zwykle,
brał bukiet i płacił nie bez mała,
tak też mając ku nie mu szanse nikłe,
cieszyłam się choć tym, że forsa leciała.

[Messalin_Nagietka]

czyżby wszyscy byli tak zamożni, że nawet im kwiatów nie trzeba? Z samym słowem idą do ukochanej osoby? Rzućcie grosza portalowcy
MN

[czarna]

czarnam owca, powiem zatem tylko, że polubiłam twój cykl...kontynuuj bo warto...(może napiszesz o kwiaciareczce, która sprzedawała tylko słoneczniki?)...acha i zgrzyta mi odrobinę powtórka zwrotu "tak też" w ostatniej zwrotce...pozdrawiam

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzieki - już nad "też" zaczynam myśleć
MN