Squat

[Tomasz_Biela]

chorobliwie znudzony
oddychaniem w tę
i z powrotem znudzony
zawiedziony nie umiem
zatrzymać w płucach lekkości
lasów nie wyciętą część
zapomnianą
chętnie bym przygarnął
na dłużej niż spacer
w tę i z powrotem

nie potrafię zarosnąć świeżością
nie mam siły ani czasu
na wdechu odpocząć
na górskich szczytach
nie mam odwagi pomyśleć
żeby brać z nich przykład
zbyt słaby do tego

zawiedziony oddychaniem
rozbudowuję w sobie
szary zaniedbany dom
wypełniony echem oddechów
z wrzaskami zewnętrza

[Oxyvia]

Bardzo mi się podoba ten wiersz. Rozumiem, że choroba płuc została tu użyta jako środek do pokazania rozczarowania życiem i braku sił na nie? Na "cały ten zgiełk"? Ucieczka w głąb siebie i niemożność całkowitego oddzielenia się od świata - wdech i wydech, i znowu - huśtawka emocji. Dobrze to znam.

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Oxyvio za opinię i ślad /

t

[Judyt]

przeczytałam Tomku..
jest osobliwy, tytuł jakoś nie przyciąga
ale pewnie taki zamysł czy cuś..J. serdecznie

[teresa943]

(...)
zawiedziony nie umiem
zatrzymać w płucach lekkości
lasów nie wyciętą część
zapomnianą
chętnie bym przygarnął
na dłużej niż spacer
w tę i z powrotem

to brzmi jak rozpaczliwe, choć nieme, wołanie czegoś (kogoś?), co (kto?) kiedyś było (był) wparciem, otuchą i ciepłem - zamknięcie się w sobie to życie pomiędzy "wdechem i wydechem", psychiczny stan "duszenia się"

wiersz poruszający do tego stopnia, że budzi ludzki odruch - chciałoby się przytulić Peela i "nakarmić" sercem
:)
ciepło pozdrawiam, Tomku -
Krysia

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję K/

t

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję Krusiu za osobliwy komentarz/ ciepły i troskliwy /

t