To wy

[Józef Bieniecki]

To wy.

To wy, którzy siejecie dzisiaj stęchłe ziarno,
Ziemię tylko plugawiąc, urodzajną, czarną,
Misja wasza żałosna, jak i owoc siany,
Chwila jego przewagi, wrzodem zakłamany,
Chleba z niego nie będzie, choć piekarza tyka,
A wartością dorówna rzadko podpłomyka.

Ziemia ziemią, bogata, gospodarz żałosny,
Czekaj zatem gotowy zbliżającej wiosny,
Nie daj chamom wyjść w pole.
Dowcip stary powiada, nawet na Saharze.
Piasku onym zabraknie, tacy gospodarze.

Tęgie głowy w krętactwie, na tej fali płyną,
Człowiek życiem styrany, nie żyje przyczyną,
Ona dana opacznie, ubrana w morały,
Kłamu obraz znikomy, choć same banały.
Tylko oko wytrawne, które patrzeć umie,
Polityka się para, kłamstwa te rozumie.
Część im klaska, część gubi się w upiornym stosie,
Smak jest dobry, nieznane produkty w bigosie.
Trucizn onych żołądek we zdrowiu wytrzyma,
Wynik wkrótce żałosny, nie znana godzina.

Propaganda bandycka, świadomość znikoma,
Przyczyn owych siedlisko w dzisiejszych pogromach,
Dobroduszność, naiwność, Narodu przywary,
I zmęczenie komuną, to źródła ofiary.
Zakłamana historia, ludzi ogłupienie.
Brak wyboru, cynizmy, świętość, opluwanie,
Biły ogniem od Moskwy dzisiaj od Brukseli,
Jednych drugich usiedlił. Od piekła anieli.

Józef Bieniecki