otwarty obieg materii

[Grażyna_Kudła]

jesień zmywa linie
gry w klasy
kruszy
powierzchnię chodnika

w rozpadlinach
zapomnianych zamiarów
krew nieustannie przepływa
światem wewnętrznym
od samego pępka po zrzucenie skóry
rwie z nurtem eter na strzępy

nieprzemijalna
wzbiera zjawiskami
każdemu pozwala skosztować
gdy zbliży się do niej
zostawia po sobie diament

nigdy ponownie nie umrzemy
więc na co nam zmartwychwstanie

[Gość]

Jakby szukanie w dalekiej przeszłości i podsumowanie planów, zamiarów. Nie wszystko się udaje a i nie zawsze jest konsekwencja, tak sobie czytam.
Pozdrawiam Grażynko :)

[wanesa_ciska]

nigdy ponownie nie umrzemy
więc na co nam zmartwychwstanie

Na tym się zatrzymałam , ufff to obala pewien światopogląd , nawet nie prawie ,,,pozdrówki

[krzywy olek]

otwarty, myślę, bo przerwany i dalej nie ma nic
;)

[Liryczny_Łobuz]

Aleksandrze, Graszka ma rację - sama Materia nie ginie - najwyżej zmieni się w Energię (przy ewentualnej kremacji) lub właśnie w ów diament, jak chce Poetka - A umiera sama świadomość istnienia, którą na szczęście, lub nieszczęście jesteśmy obdarowani.
I wraz z przemijającym czasem,coraz bardziej jestem przekonany, że właśnie takie Jednorazowe Umieranie - to "coup de grace" Wszechobecnego Niebytu Uczuć.

Nie na darmo ludzie z wiekiem najbardziej tęsknią do tzw. "świętego spokoju" :)

M.

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Masz rację, Posutku, nie zawsze się udaje. A szukanie w przemijaniu czasem prowadzi do ciekawych hipotez, jeśli nie- odkryć.
Dziękuję, że byłeś.
Pozdrawiam serdecznie.
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wan, peela naszło na rozmyślania i niczego nie chce obalać :)
Przecież każdy i tak wierzy w to, co chce, prawda?
Dzięki za wgląd, Waneso.
Pozdrawiam.
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo ciekawa hipoteza.
Przyjmuję w całości.
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pięknie skomentowałeś, Marku.
Ostatnio zapętliłam się w rozmyślaniach o przebywaniu, że tak powiem, parafrazując Szymborską- w międzyniebytach"
I nawet teraz, Twoje słowa o świętym spokoju, nasunęły mi kolejne pytania: czy jest "gdzieś" ten spokój i czy jest na prawdę święty...

Dziękuję za zatrzymanie i ciekawe hipotezy.
Pozdrawiam, Grazyna.
:)

[Judyt]

"kto zaś z ludzi zna to co ludzkie jeżeli nie duch który jest w człowieku?"
wiersz z pewnością z pogranicza życia i śmierci, sensu. J. serdecznie

[Anna_Para]

Dobrze mi się to przeczytało, Grażko. Tekst zmusza do refleksji. Brawo,

cieplutko,

Para:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękny fragment zostawiłaś pod wierszem, Judyt- ciekawi mnie źródło. W domyśle mam Pismo św. a dokładniej...?
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A mnie, Aniu, właśnie te refleksje zmusiły do napisania.
Dziękuję, że byłaś.
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna.
:)

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękny fragment zostawiłaś pod wierszem, Judyt- ciekawi mnie źródło. W domyśle mam Pismo św. a dokładniej...?
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna
:)
św. Paweł

[Dawid Rt]

Ten fragment jest szczególnie dobry "od samego pępka po zrzucenie skóry
rwie z nurtem eter na strzępy ". Cały wiersz, na duży plus.
Pozdrawiam Grażyno

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękny fragment zostawiłaś pod wierszem, Judyt- ciekawi mnie źródło. W domyśle mam Pismo św. a dokładniej...?
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna
:)
św. Paweł
Dziękuję, Judyt
:)

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj, Dawidzie. Cieszy mnie bardzo, że coś wyłowiłeś dla siebie z wiersza.
Pozdrawiam, Grażyna.
:)

[olga fil]

Dodam i ja swoją hipotezę: właściwie to nas nie ma, są tylko rozpędzone elektrony. Pozdrawiam autorkę.

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I tu jest pies pogrzebany :)))
Dziękuję, olgo za ciekawą wizytę.
Odpozdrawiam
:)

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

św. Paweł
Dziękuję, Judyt
:)
nie ma za co