Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Odważnie niczym sokół...

...i jak myszka skrycie

Z buciorami wtargłaś...

...w me spragnione życie

Namieszałaś wielce...

...wszystko układając

Rozpaliłaś czule...

...mym sercem igrając

Przetarłaś me szlaki...

...nie do przebycia

Będe kochał wiecznie...

...zza śmierci i życia

A teraz odchodzisz...

...ze wszystkim zostawiasz

Pozostałem z niczym...

... - Adios ! - jak to mawiasz

W samotność obrastam...

...błądze we wspomnieniach

Czar bólu odkrywam...

...w swych sennych marzeniach

Więc żegnaj radości...

...chwilo nieskończona

Teoria względności...

...w niczym nie złożona

Obarczam , szkaluje...

...złe słowa obieram

Wszystko jest otwarte...

...lecz nic się nie otwiera

Opublikowano

Też mi się podoba "wtargłaś" :D I w ogóle - nie mam zastrzeżeń. Może poza teorią względności. Ale tylko dlatego, że nie rozumiem. (I że nie lubię fizyki.)
Nic się nie otwiera... choć jest otwarte. Światło ma tę samą prędkość... zawsze.
Mój nieefektowny mózg nie potrafi tego połączyć w całość :)
A ogólnie jestem ZA.
Pozdrawiam :)

Opublikowano

Mam nadzieję że autor tego tekstu ma 12 lat i pomylił działy oraz że jest na etapie poznawania literatury oraz zasad poprawnej ortografii.

Sanestis tu wpadł i omal nie padł trupem po przeczytaniu tego czegoś, co chyba raczej w tym miejscu "poezja dla p..." powinno się znaleźć.

  • 3 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To już wyższa szkoła jazdy - limeryk z palindromem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Tectosmith Myślałam o tym, ale ta myśl przebiegła mi przez głowę dokładnie w takiej kolejności i postanowiłam zostać jej wierna. Dziękuję za czytanie i propozycję. @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Wiem o "Biegu" - niedługo zacznę biegać, niech no tylko mrozy odpuszczą. :)  @ChristineBardzo dziękuję! Bo przebiegłe myśli są podstępne, a podstęp wymaga czasu. :) @Amber Maraton przebiegłych myśli - sport ekstremalny! Bardzo dziękuję! :)) @APM  Bardzo dziękuję! :) 
    • @Radosław  Tamta też była fajna! :)    Czyli  drogi mają swoją własną naturę i nie poddają się naszym próbom "oswojenia" ich czy przystosowania do własnych potrzeb. Inne "drogi" mają swój własny czas, są twarde i nieustępliwe. Możemy albo je przyjąć takimi jakimi są, albo z nich zrezygnować, ale nie możemy ich zmienić.
    • @Starzec Dla mnie jest to  ideał wewnętrznej równowagi,  niezależnej od zewnętrznych okoliczności. "Pogoda ducha" to stan umysłu, który pozostaje jasny,  nawet gdy życie przynosi "pochmurne dni".  
    • @Czarek Płatak Intryguje  mnie ta zabawa perspektywą – dno, które staje się górą dla kogoś innego. To sugeruje, że każda katastrofa osobista ma swoją własną, wewnętrzną hierarchię i logikę. Wiersz pięknie chwyta ten paradoksalny moment "rozpościerania ramion" w sytuacji, która teoretycznie jest definicją poddania się. Jakby upadek nie był ruchem w dół, ale krokiem w stronę "objęcia lazuru". To  niezwykle plastyczne.  Zastanawia mnie obraz "Trójkąta Bermudzkiego" - wewnętrzna pustka ma ogromną siłę grawitacyjną. On „podejrzewa”, że pochłania rzeczywistość, co sugeruje głębokie poczucie winy lub lęk przed niszczeniem tego, co kocha.  Ten wiersz jest gęsty od znaczeń, balansuje na granicy psychologii i egzystencjalizmu.  W każdym razie zatrzymnał. :) Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...