Z Podlasia nie tylko Podlasiu

[M_Patriota]

Wiatry huczą nad puszczą starym głosem,
A słońce jej przyświeca życiem.
Utkwiłem dzisiaj nad życia patosem
I wywlekam na horyzont - swoim odbiciem.

Skoro życie przeminie bez sławy
Nad wodospadem zrobionym przez Ludzi.
Życie ciężkie, jak pluśnięty do wody kamień krwawy,
Po wiekach z wiersza się obudzi?

Na Podlasiu poeci się rodzą i umierają,
Albowiem nigdy ich nie brakuje.
Potęgi przychodzą i się ścierają -
Giną, lecz słowa poetów znajduje...

Żubry na skraju puszczy łby wystawiają
I do średniowiecza czas cofną.
Nad nimi ptaki, co w gody się bawią,
Jakżeż ja, im za to spoglądam z tęsknotą ufną.

Tym, co za nic to mają,
Radości przystworzą mi więcej,
Iż co im miało przypaść, mnie oddają,
Więc korzystam z tego czym prędzej.

[G_K]

Ładny wiersz.
"przystworzą" - zabrałbym literę t
Masz dobry nik, odzwierciedla to o czym piszesz :)
Pozdrówka od podlasiaka :)

[M_Patriota]

Dzięki Ci ziomku G_K, że mój wiersz się spodobał.

Pozdrawiam serdecznie

[henryk_bukowski]

...tym bardziej piękny..gdyż o Podlasiu:)-pozdrawiam

[M_Patriota]

Dziękuje Ci Henryku, że wiersz przypadł do gustu.
Również Ciebie pozdrawiam.