rozum-serca

[BlackSoul]

Rozgwieżdżona stratosfera ugina się pod ciężarem
nagich ciał - to nie zodiakalny walc na cztery nogi.
Nie mają łusek jak ryby, czy dwóch identycznie
sprzecznych twarzy, wykrzywionych miłosnym strachem.

Przeźroczyste ciała, obleczone aksamitem
ostatniego pożegnania, na szerokich udach
unosząc oddech – złocisty uśmiech, skryty gdzieś
za woalem misternych dodatków.

*
Serce dopięte do piersi - broszka lekko
błyszcząca słońcem.
Rozum schowany za pasem, jak miecz
który strącił życie.

[Anna_Para]

Coś mnie niepokoi w tym wierszu, nie wiem jeszcze, co... Wrócę sobie tutaj, Soul. Tymczasem pozdrawiam cieplutko, z podobasiem,

Para:)

[BlackSoul]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mi cosik nie pasuje na końcu, jakieś to takie ... no ...
Ale dziękuję za podobanie się :)

[Tomasz_Biela]

ciekawe zobrazowanie jak bywa u Ciebie ale troszkę nieziemskie jakby niepotrzebnie wyszukane / końcówka się waha. przeczytałem sobie ją z innego troszkę rzutu / mam nadzieję że nie skrzywdzę / ;) może pomogę / jeśli są problemy /


*

Serce dopięte do piersi jak broszka rdzewiejąca słońcem. Jeszcze błyszczy
rozum, schowany za pasem miecz strącił życie. Czy coś powstrzyma go
następnym razem?


/

t

[BlackSoul]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję komentarz :) Twoja wersja nie mieści się w mojej wizji tego utworku, więc grzecznie odmawiam przyjęcia takiego zakończenia :)

[Biała Lokomotywa]

Ciekawie napisane - podoba mi się - może "który strąca w przepaść"? - taka luźna propozycja:)
Pozdrawiam.

[G_K]

Hm..

[BlackSoul]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hm hm hm , bliżeeej bliżeeeeej :):):)