Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wulkany to wrażenie tylko głodnych nocy
spragnionych chmur i nieba nad przeświadczonym dziąsłem
o swej wyższości nad istnieniem dopóki nie zaświta słońce
otwierać oczy to wysłuchać na ciszy kołkach palców w wodzie

głowy rysują jeszcze koła żałosnym snem że są żeglarzem
włosy wiosłem
gdy oczy poślubiają kamienie będąc na dnie

co ustalić za trasę spływu jeżeli dzienna gwiazda
przechodzi poprzez własne drogi
w próżności ukrywając talent na miarę antycznego
architekta rzymskich akweduktów
które piły pokój z gardeł
kpiąc ze słów suszonych słońcem

a dni w nim bystro płyną
i nie wiadomo skąd nachodzą w nurtach chwile
ze spływu ukrwionymi w głębi dorzeczami
czy może z beznadziejnym związaniu powietrzem

kolejne przebudzenia kładą ciężkie płyty
wtórnymi trzęsieniami
złudnie obalając w buncie stryczki - słońca


27 kwietnia 2011r.

Opublikowano

otwierać oczy to wysłuchać palców w wodzie
gdy oczy poślubiają kamienie na dnie
ustalić trasę spływu ukrwionymi dorzeczami

Przy maksimum dobrej woli tyle dobrego dało się wyłuskać...

Tekst, to właściwie zbiór udziwnionych megadygresji, chaotycznej ekspresji.
Przykładowo, w trzeciej zwrotce nośnikiem sensu są dwa pierwsze wersy

co ustalić za trasę spływu jeżeli dzienna gwiazda
przechodzi poprzez własne drogi

przy parciu na ornamentykę, można od biedy wspomóc się dwoma następnymi wersami

w próżności ukrywając talent na miarę antycznego
architekta rzymskich akweduktów

do czego potrzebne są następne dygresyjne złocenia - trudno dociec...

które piły pokój z gardeł
kpiąc ze słów suszonych słońcem

Wiersz do solidnego przeredagowania - napisania na nowo.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyje wciąż, walczę.    Tyle, że zbroja i tarcza stają się co raz cięższe.  Tylko miecz twardo na rękojeści ściskam dłonią. On narazie nie wypadnie - chodź zwyrodnienie i skurcz łapie ?  To takie pamiątki sprzed lat ukryte w tych kilku kostkach nadgarstka.  To nic, to nic. Jak to mówią -  akceptuję.    Martwi mnie zaś ta tarcza - opada z rąk - „nie trzymaj jej może tak uparcie !” Tak podpowiadają Ci bliscy, Ci obecni teraz.  Nie wielu ich, może więcej niż kiedykolwiek?    Słabo sie bronię brak mi powoli nowych umiejętności.  Jak by nowa technika weszła, a ja dalej gram tą starą. Taką co już wszyscy dawno poznali, taką łatwo do wychwycenia.  Już nawet mi zaczęła się nudzić.     Tak naprawdę to nie jest najgorsze w tym wszystkim.    Jak właśnie to, że zbroje mam już dziurawą i to tak porządnie.  Pominę, że część elementów po prostu rozpadła się ze starości taka jak eksperci mówią - Śmiercią naturalną.    A, no ! I korozja ją dopadła!  Nawet śrubki, a przy kolanach już się dawno spiekły, no a teraz łamią się.  To nie tak, że się żale czy narzekam czy coś…   No ale głowa goła, klatka przebita, całkiem niedawno (po obu stronach)    I chodź ciało nadal zwinne, silne, zdrowe. Chyba zdrowsze niż zeszłego roku nawet, tak uciekać już niełatwo.   Bo ta głowa to tak naprawdę zawsze goła była, a teraz nagle "doroślej" o kasku myślę. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję -                                       Pzdr.zadowoleniem. Witaj - mam nadzieje że owa kawa smakowała - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                         Pzdr.spokojnym porankiem. Witaj - miło że skusił cię ten wiersz do smakowitej kawy - miło że czytasz -                                                                                                                                   Pzdr.serdecznie. Witaj - cieszy mnie twoje tak - dzięki -                                                                      Pzdr. @Benjamin Artur - @Radosław - @Posem - @Leszek Piotr Laskowski - cieszą mnie wasze polubienia - 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję ci serdecznie że tak odczuwasz ten wiersz -                                                                                                                 Pzdr.spokojnym porankiem. @Berenika97 - @Posem - dzięki - 
    • @Grahamoza Pośród powitań i pośród rozstan na scenie życia  Nikt nie jest sam wojny przeminą zostanie troska oczy z księżycem pośród nieba gwiazd i wszystko minie bo wszystko już było a to co najpiękniejsze jeszcze przed nami bo wszystko jest po coś pokażmy Światu naszą ludzką twarz i bawmy się z nim     za szybą deszcz dzwoni niech nad nami nie płacze-:) pozdrawiam z podwrocławskiej wsi a prawa swoje ma dopiero od roku-dobrze czy żle czas pokaże Jest przecież darem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @karenka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...