Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Santo Subito

Martex
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Martex

Martex

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Kiedy swą ziemską wędrówkę zakończyłeś
I oblicze Pana zobaczyłeś
Nasze oczy były zalane łzami
A serca zapełnione ranami
Nie wiedzieliśmy już jak żyć
Gdzie mamy dalej iść
W tamtej chwili zabrakło nam Twych słów:
„Nie bój się, nie lękaj. Wypłyń a głębię.”

I choć czas dalej płynął
smutek nasz nie zaginął
musieliśmy jednak pokonać nasz ból
strach niepewność i trud

ale dziś wypełnią się słowa nasze
Santo Subito natychmiast świętym zostanie
W naszych sercach już smutek nie gości
Lecz są pełne wesela i radości

I pamiętaj będziemy od siebie wymagać
Choćby inni tego nie robili
Dotrzemy do bram naszego Pana
Choćby inni tego nie chcieli

Wczoraj – byłeś tu na ziemi
Dzisiaj – w naszych sercach
Jutro – spotkamy się razem w niebie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      Lalka?

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Marek.zak1   Genealogia Stacha   Ten Wokulski  To wg przypuszczenia Właściciel "Fabryki Zup i Przypraw"   Szlachetny Strójwąs Co nie wybuchł  A córkę spłodził    Ta córka z czyimś Pradziadem Gałązkę wspólnie Trzymała  Na starej fotografii A prababce Iskry z oczu strzelały    Który biednych  Za grosik karmił Leguminą Lub zupą w proszku   Tylko sam proszek? "Wo kluski?"    
    • LessLove
      DWOJGA IMION

      Przez LessLove · Opublikowano

      A aranżację wybaczasz "niekanoniczną"? Wiem, ze lubisz prostszą... :-( @viola arvensis Bardzo dziękuję, ale czuję się parweniuszem, prawie intruzem wśród tylu subtelnych poetyckich dusz.  Nie ma dnia, a mam nadzieję, że nie będzie i chwili, w której utraciłbym społeczność z Nim. Pozdrawiam.
    • Alicja_Wysocka
      DWOJGA IMION

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @LessLove Interesujące zestawienie Erosu i Agape – to zawsze trudny temat do uchwycenia. Zostawiam tekst do własnej refleksji. Pozdrawiam :)
    • Poet Ka
      Marta

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      Marta   Derby, rauty i spacery, Limuzyny i rowery. Ci, co odeszli: Na długi, na hazard, Zbyt wcześnie – Po kolejnej w kasynie Ruletce.   Moda na Monte Carlo Minęła szybko po wojnie. Rozpłynęły się nadzieje, Ostatnie w życiu party Śmigłego ukochanej, Tej ekscentrycznej Marty.   Wciąż czuć tu zapach Perfum Richelieu I lekko drżący śpiew: „Tu w Monte Carlo Straciłàm życiè”.
    • obywatel
      młode wilki

      Przez obywatel · Opublikowano

      Przeciąga się stare wilczysko A może to młode się wiercą Głodne spragnione czas łowów Wiatr ucichł wiosenne ciepło Rozpierzchło się stado Czas wychować potomstwo Bo przyjdą chłody Tak jest bo wcześniej już było Zmieniło się nastawienie Dziś łatwiej przychodzi wszystko Nawet głód przestał być głodny Samotne wyje stare wilczysko

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...