Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

To, co mnie tu trzyma, to wiara w istnienie
Stworzonek tak małych, że zgniótłbyś je w łoni
Co żyjąc z dnia nadzień zamknięte w przestrzeni
Nie wiedzą nic a nic o samoembrionie

Niewiele mnie różni od reszty gatunku
Od ludzi, co w innych mieszkają więziemiach
Jedynie świadomość, że nie ma ratunku
Gdy wzruszyć nas w stanie jest tylko drgangrena

Opublikowano

Jak na taki krótki tekst wkradło się bardzo dużo literówek, ale pomijając ten detalik można nawet powiedzieć że wiersz umiarkowanie sprawia na mnie wrażenie ciekawego, jednak zupełnie nie wiem co to jest samoembrion, choć przypuszczam że ma to słowo, podobnie jak jeszcze jedno, pełnić rolę neologizmu. Hmmmm.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Don - wiersz ciężkiego kalibru ale bardzo wzniosły .
- a ta bez kształtna masa będąc początkiem
człowieka o której mowa w wierszu musi
budzić świadomość że to już jest życie
które trzeba umieć odpowiednio skleić
albo pookładać - jak puzzle - po to
by nabrały kształtu .
pozd.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Taa, się wkradło ;)



Witaj Don - wiersz ciężkiego kalibru ale bardzo wzniosły .
- a ta bez kształtna masa będąc początkiem
człowieka o której mowa w wierszu musi
budzić świadomość że to już jest życie
które trzeba umieć odpowiednio skleić
albo pookładać - jak puzzle - po to
by nabrały kształtu .
pozd.
Druga strofa miała iść w nawias i odludzi miało pisane być łącznie, ale każdy okłada jak mu pasuje.


Jak powstają moje teksty, gdy mnie ktoś tak spyta... ;) Żartowałem.

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka Poezja daje doskonałe złudzenie omnipotencji. Ale żeby naprawdę móc wykorzystać potencjał poezji, należy najpierw mieć odwagę żyć poza nią. Im więcej człowiek wie o sobie, o innych ludziach, o świecie i jego zjawiskach, tym bardziej świadomie może tworzyć rzeczywistość liryczną, tym odważniej zaglądać poza zwykły sens słów. Człowiek, który boi się żyć, będzie się też bał eksplorować głębię swoich myśli i emocji w dziele. Zatrzyma się na etapie rejestracji, a nie rozumienia.
    • @Berenika97 Czas leczy rany i pozwala spojrzeć na sytuację z innego punktu widzenia. Pewnym jest to, że tym podobne wydarzenia na długo, jeśli nie na zawsze zostaną w sercu i umyśle, a co dana osoba z tym zrobi niewątpliwie ukształtuje ciąg dalszy przyszłości.   Przeczytałem wiele, wiele lat temu swój horoskop na całe życie, a szczególnie moje relacje z kobietami i wierzcie mi wówczas  raczej w to nie wierzyłem, byłem nastolatkiem, ale życie potwierdziło to co tam wówczas przeczytałem. Powie ktoś, że to po prostu przypadek, że to moje wybory działania, reakcje i brak doświadczenia ukierunkowały wydarzenia w takim a nie innym kierunku. Nie zaprzeczam, lecz uważam, że przeznaczenie odgrywa w ludzkim życiu dominującą rolę.  Dla heteroseksualnego mężczyzny, kobieta zawsze będzie ważną częścią życia, ale przysłowie: "Jak sobie pościelesz tak się wyśpisz" mówi samo za siebie.
    • @Berenika97 Siedział mi w głowie ten wiersz przez parę dni :) więc muszę dopisać    Odwrócony wisielec  wyszedł w karcie więc skreśleni byli już na starcie tak uwierzyła że to o nich chodziło że przez pętle jej życie  się zakończyło
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Tak - wierszem można wiele, myślę, że więcej niż sobą, chociaż to też cząstka Ciebie.
    • @Krzysic4 czarno bialym    No... nie zgubiłeś się, pozdrawiam serdecznie i dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...