Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj Dawidzie - Już jest nasz trzech - podoba mi się ta miniaturka ,
Sami fundujemy sobie tego wroga - wroga który może ale nie musi
nas pokonać .
Ja się do niego przyzwyczaiłem - stał się mym przyjacielem .
Wiem że ci którzy go nienawidzą z powodu dobrze znanego -
pomyślą iż jestem szaleńcem nazywając go tak .
Ale ilu takich szaleńców chodzi po świecie - lepiej nie liczyć bo
głowa może rozboleć .
pozd.
Opublikowano

Zwięzła miniaturka o akceptowanym, czasem nawet mile widzianym wrogu. Nonsensy, które w nas drzemią a ściślej mówiąc w naszych płucach, bo jak można akceptować wroga?
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



lepszy swój wróg
niż obcy
powiedział mały chłopczyk
kopcąc papierosy

;-)) pozdr. Dawidzie. Tak mi się skojarzył twój wiersz. :-)) a

Wierszyk trafny ;))
Dzięki Aniu pozdrówka.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj Dawidzie - Już jest nasz trzech - podoba mi się ta miniaturka ,
Sami fundujemy sobie tego wroga - wroga który może ale nie musi
nas pokonać .
Ja się do niego przyzwyczaiłem - stał się mym przyjacielem .
Wiem że ci którzy go nienawidzą z powodu dobrze znanego -
pomyślą iż jestem szaleńcem nazywając go tak .
Ale ilu takich szaleńców chodzi po świecie - lepiej nie liczyć bo
głowa może rozboleć .
pozd.

No tak, wroga też można oswoić, zdecydowanie można ;)
Dzięki Waldku za zatrzymanie się, pozdrówka
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a ja go kopnąłem w dupę
teraz piję i szlag mnie trafia, że znów pod stołem
wiersz przeczytałem ze zrozumieniem
pozdrawiam
r

I o to chodziło :)
może wyrwiemy się kiedyś na jakiegoś bronia
fajnie by było. Dzięki za cztanie
i pozdrawiam Rafale.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta "dziewczyno" racz się odczepić
    • @bazyl_prostPrzez obrus można sprzątać po jedzeniu:)
    • @bazyl_prost ja mam relacje z Bogiem, ty jej nie masz:)
    • @hollow man waży ale nie działa
    • 1.0 jestem miastem którego nie zbudowano wczoraj ale jeszcze nie stało się miastem widmem   pamiętam jeszcze dawne nazwy ulic wiecznie głodne ikarusy i liście i światła rozcinające szarość jak kartki książki -  kupowało się bo rzucili   okna bloków nadal ktoś myje od wewnątrz znajomy nieznajomy narzeka czasem na ból kręgosłupa   moich ulic świt już nie obmywa zapachem kawy ale do wieczora zostało jeszcze kilka godzin i na chwilę się przejaśniło   2.0 przez starówkę chciałabym chodzić zawsze z zamkniętymi oczami i tylko dotykiem albo zapachem rozpoznawać znajome znaki   restauracyjny ogródek zapełniony tak mniej więcej w połowie ostatniego gościa bardzo się boję   na szałwii w donicy niektóre kwiaty w pąkach inne w pełnym rozkwicie a są i takie, które zaczęły otrzepywać się z suchych płatków   jeden ze stolików obsiadła gromadka wróbli skaczą po pustych talerzykach wydziobują okruchy szarlotki po tych którzy już zapłacili rachunek i wyszli   3.0 jestem miastem podobnym do wielu innych   lubię patrzeć na ludzi jak na fotografie z młodzieńczych podróży   wchodzą wychodzą idą wracają pamiętają zapominają gubią odnajdują spokój niepokój pokój z tobą powtarza wieża kościelna   galerie handlowe wsysają tłum jak plankton trzaskają drzwi sieciowych knajp nie nadążam z liczeniem wahnięć i rozbłysków   w tej dreptaninie podekscytowani przechodnie wiją swoje gniazda na których mój wzrok się zatrzymuje a potem sprowadza deszcz albo bicie dzwonu   zielsko wyrasta ze spękań w miejskich murach jeśli chcesz nadaj mu moje imię również takie jakie chcesz   bliżej mi do wagabundy niż do tubylca nawet jeśli teraz jedynie słowa wsadzam do cyfrowych samolotów i posyłam w świat   4.0 moje odbicie czasem możesz zobaczyć w akwarium sklepowej witryny gdy latarnia oświetli ją w odpowiedni sposób   czasem lipa na przystanku tramwajowym położy ci pod nogi mój cień cudownie pomnożony przez podmuchy wiatru dogasający zapach przemknie przez głowę na tyle mocny że poczujesz na tyle lekki że nawet nie zarejestrujesz go w świadomości   o szarej godzinie za bramkami metra spotkasz mnie wśród wielu moich sobowtórów prawdziwych lub zmyślonych żywych lub martwych tylko że oni tam a ja już z powrotem   a jeśli podniesiesz z chodnika pięciozłotówkę i zaczniesz się zastanawiać - kto zgubił to na pewno będę ja   5.0 miasto jest moim signifiant   ale sens sięga dalej niż zajezdnie peryferie zaplecza   rozjeżdża się w nie wiadomo jakich kierunkach kopci w zaułkach sumienia nawołuje z bilbordów promocją na carpe diem lub memento mori   ciężko mi dzisiaj nie mogę dojść do ładu z plątaniną ulic zbiegających się we mnie w bolesny węzeł raz po raz   pory roku wytrzepane z mojej kieszeni są takie bezdomne
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...