Hańba

[Pancolek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Histeryczny był atak. A potem histeryczny odzew. Zachowajmy kolejność. Nie zgadzam się, ale przynajmniej można zawiesić oko na Twoich argumentach

[dzie_wuszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie przekonujesz mnie. pierwszy odruch mój też tak mnie gnał, ale analiza poddała mój odruch pierwszy w wątpliwość, co oczywiście nie oznacza zwycięstwa analizy nad intuicją
ponieważ do oglądu wynikającego z "wojny mojej intuicji z moją analizą' , jetsem przyzwyczajona w związku z czytaniem w ogóle (nie tylko wierszy), więc zakąłdam możliwości. w tym poście nie ma czegoś, co mogłoby potwierdzić zarzut, bez opierania się na przeczuciu, co nie oznacza, że ufam intencjom autora postu :)
po prostu, tak dla własnej przyjemności, podejmuję dyskurs ze stronami własnych odczuć ;))
jest wiele tytułów, kóre nie określają stanowiska - takie "flupy z pizdy" ;)

cmok!
:))

Ja właśnie Jaasiu od jakiegoś czasu obserwuję mimochodem twoje wypowiedzi i nie mogę oprzeć się wrażeniu /męska intuicja/, że ostatnimi czasy lubujesz się w relatywizowaniu wszelakich tematów i rozpływasz się w takimż właśnie podejściu. To znaczy: nic pewnego, wszystko jest możliwe; należy założyć iż być może w każdą stronę... Może są to zabiegi formalne, celowe, z intencją główną która ma ambicje dokopywania się do prawdy najbardziej obiektywnej i sprawiedliwej najbardziej, tylko że nie wiem czy nie odbywa się to kosztem twojej tożsamości w zakresie umiejętności zawyrokowania o czymś w sposób jednoznaczny, bo to o czym mówisz i czym argumentujesz nie jest chyba twoim stanowiskiem względem tego postu i jej autorki, lecz zobrazowaniem metody którą stosujesz, i którą radzisz stosować niejako z pedagogicznym niemalże nacechowaniem ;). Ostatecznie nie wiem więc co myślisz; wiem, że masz wątpliwości i nic nie wiesz ;)

Buzik
;)

moje zdanie na temat tego co napisałeś:

a ja sądzę, ze nadajesz własne emocje wypowiedzi, która wcale tego nie sugeruje. zwłaszcza pisak winien wiedzieć, jaka jest rola/funkcja tytułu i że nie musi on prezentować stanowiska emocjonalnego autora.
uważam, ze przyłożyłeś własny ogląd do słów, które wcale nie muszą mówić o oburzeniu. mogą, ale nie muszą. Ja nie wiem, co chciał powiedzieć autor, ale wiem, ze mógł powiedzieć to na różne sposoby i różnie być zrozumiany. Równie dobrze mógł obliczyć post na właśnie reakcję oburzeniową i jeśli np o to chodziło, to udało się a wiec gitez.

zresztą nie jestem odosobniona w odczycie chyba, bo przecież Nikodem Patryk też nie odczytał postu, jako 'święte oburzenie'

odczucie pedagogizmu może się rodzić z tego, ze nie emocjonuję się w wypowiedziach pisemnych i może z tego powodu mniej ludzko to wygląda?
ale cóż, pokarała mnie bozia niejakim dystansem i spokojem przy słowie pisanym, pokarała też innymi rzeczami w życiu, żeby było po równo ;)
dlatego możliwe, że to dobrze, że wielu rzeczy nie wiesz (ostatecznie)
uważam, ze się mylisz, ale dziękuję Ci za zanalizowanie mnie, dołączę tę analizę do innych :P
Natomiast ku uciesze i lepszemu poznaniu, dorzucę do Twej minipsychoanalizy taki skrawek informacji, że nie przeszkadza mi to, że ustawiam się na granicy 'pomiędzy' osądami. Lubię ważyć sprawę po obu stronach i przyglądać się jej najpierw uważnie. Kiedy przychodzi pora podjęcia decyzji zawsze ją podejmuję. Mając za sobą myśli po jednej i po drugiej stronie.


Natomiast wiem, gdzie być może jest miejsce 'rozminięcia' - jak sądzę, Ty idziesz drogą pytania "kim była W.Szymborska", do której zagajeniem jest ten post, ja zaś zastanawiam się nad odczytem postu, nad mechanizmami wypowiedzi/odczytu, nad znaczeniem i działaniem tekstu samego postu, w którym równie dobrze mogłabym podstawić jakiekolwiek nazwisko :)
Jesli rzeczywiście chodzi o to rozminięcie, to moje stanowisko dotyczące oceny tego, jakie wiersze zdarzało się pisywać Wisławie Szymborskiej i tego, czy winniśmy ją czytać, czy nie z tego powodu, masz w mojej pierwszej (a pod postem, trzeciej) wypowiedzi. Zacytuję, bo może nie przeczytałeś:

*

moje zdanie na temat Wisławy Szymborskiej:

"sądzę, że tak jak na forum, rzecz w ocenie poezji, nie człowieka. czy to, ze ktoś był taki, czy siaki, z takich lub innych powodów myślał to czy śmo (weźmy takiego Gałczyńskiego na ten przykład), oznacza, że pisze/maluje/komponuje dobrze lub źle?
czy opowiadania Malaparte mają mnie przestać urzekać, bo na początku był związany z włoską partią faszystowską?




Dnia: 2011-03-31 17:46:28, napisał(a): dzie wuszka"

*

mojego zdania na temat autora postu nie mam, bo podobno mamy nie komentować autorów, a dyskutować ze słowem, które napisali :)


*

rzekłam juz wszystko co w temacie sądzę, zaznajomiłam się ze stanowiskami.
jestem przeciwniczką obracania tematu, kiedy nie czuję już dalszego jego rozwoju,

zatem pozdro i cmok :))

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja właśnie Jaasiu od jakiegoś czasu obserwuję mimochodem twoje wypowiedzi i nie mogę oprzeć się wrażeniu /męska intuicja/, że ostatnimi czasy lubujesz się w relatywizowaniu wszelakich tematów i rozpływasz się w takimż właśnie podejściu. To znaczy: nic pewnego, wszystko jest możliwe; należy założyć iż być może w każdą stronę... Może są to zabiegi formalne, celowe, z intencją główną która ma ambicje dokopywania się do prawdy najbardziej obiektywnej i sprawiedliwej najbardziej, tylko że nie wiem czy nie odbywa się to kosztem twojej tożsamości w zakresie umiejętności zawyrokowania o czymś w sposób jednoznaczny, bo to o czym mówisz i czym argumentujesz nie jest chyba twoim stanowiskiem względem tego postu i jej autorki, lecz zobrazowaniem metody którą stosujesz, i którą radzisz stosować niejako z pedagogicznym niemalże nacechowaniem ;). Ostatecznie nie wiem więc co myślisz; wiem, że masz wątpliwości i nic nie wiesz ;)

Buzik
;)

moje zdanie na temat tego co napisałeś:

a ja sądzę, ze nadajesz własne emocje wypowiedzi, która wcale tego nie sugeruje. zwłaszcza pisak winien wiedzieć, jaka jest rola/funkcja tytułu i że nie musi on prezentować stanowiska emocjonalnego autora.
uważam, ze przyłożyłeś własny ogląd do słów, które wcale nie muszą mówić o oburzeniu. mogą, ale nie muszą. Ja nie wiem, co chciał powiedzieć autor, ale wiem, ze mógł powiedzieć to na różne sposoby i różnie być zrozumiany. Równie dobrze mógł obliczyć post na właśnie reakcję oburzeniową i jeśli np o to chodziło, to udało się a wiec gitez.

zresztą nie jestem odosobniona w odczycie chyba, bo przecież Nikodem Patryk też nie odczytał postu, jako 'święte oburzenie'

odczucie pedagogizmu może się rodzić z tego, ze nie emocjonuję się w wypowiedziach pisemnych i może z tego powodu mniej ludzko to wygląda?
ale cóż, pokarała mnie bozia niejakim dystansem i spokojem przy słowie pisanym, pokarała też innymi rzeczami w życiu, żeby było po równo ;)
dlatego możliwe, że to dobrze, że wielu rzeczy nie wiesz (ostatecznie)
uważam, ze się mylisz, ale dziękuję Ci za zanalizowanie mnie, dołączę tę analizę do innych :P
Natomiast ku uciesze i lepszemu poznaniu, dorzucę do Twej minipsychoanalizy taki skrawek informacji, że nie przeszkadza mi to, że ustawiam się na granicy 'pomiędzy' osądami. Lubię ważyć sprawę po obu stronach i przyglądać się jej najpierw uważnie. Kiedy przychodzi pora podjęcia decyzji zawsze ją podejmuję. Mając za sobą myśli po jednej i po drugiej stronie.


Natomiast wiem, gdzie być może jest miejsce 'rozminięcia' - jak sądzę, Ty idziesz drogą pytania "kim była W.Szymborska", do której zagajeniem jest ten post, ja zaś zastanawiam się nad odczytem postu, nad mechanizmami wypowiedzi/odczytu, nad znaczeniem i działaniem tekstu samego postu, w którym równie dobrze mogłabym podstawić jakiekolwiek nazwisko :)
Jesli rzeczywiście chodzi o to rozminięcie, to moje stanowisko dotyczące oceny tego, jakie wiersze zdarzało się pisywać Wisławie Szymborskiej i tego, czy winniśmy ją czytać, czy nie z tego powodu, masz w mojej pierwszej (a pod postem, trzeciej) wypowiedzi. Zacytuję, bo może nie przeczytałeś:

*

moje zdanie na temat Wisławy Szymborskiej:

"sądzę, że tak jak na forum, rzecz w ocenie poezji, nie człowieka. czy to, ze ktoś był taki, czy siaki, z takich lub innych powodów myślał to czy śmo (weźmy takiego Gałczyńskiego na ten przykład), oznacza, że pisze/maluje/komponuje dobrze lub źle?
czy opowiadania Malaparte mają mnie przestać urzekać, bo na początku był związany z włoską partią faszystowską?




Dnia: 2011-03-31 17:46:28, napisał(a): dzie wuszka"

*

mojego zdania na temat autora postu nie mam, bo podobno mamy nie komentować autorów, a dyskutować ze słowem, które napisali :)


*

rzekłam juz wszystko co w temacie sądzę, zaznajomiłam się ze stanowiskami.
jestem przeciwniczką obracania tematu, kiedy nie czuję już dalszego jego rozwoju,

zatem pozdro i cmok :))

Zgoda, nie musi, niemniej sam tytuł również jest immanentną częścią całości KREOWANEJ wypowiedzi, a ta kreacja mimo iż wcale nie musi być dosłowna bądź emocjonalnie, w kwestiach intencji, bezsprzecznie i wyraziście oczywista, to jednak w związku z poruszaną tematyką, w mniejszym lub większym stopniu, w obrębie tejże tematyki, o czymś konkretnym traktuję/ wyraża stanowisko piszącego a zatem zdradza nastawienie do poruszanej tematyki, chociażby na podstawie użytej przez autorkę stylizacji, gdzie samo stylizowanie, a na pewno zamierzenie jego użycia, jest narzędziem i atrybutem za pomocą jakiego materializuję się posiadane zdanie własne; jest sugestią opinii której jest się orędownikiem /nikt nie oręduję własnej niepewności/; i niezależnie czy jest to stylizacja czy nie, nawet stylizacja, jak każdy tekst, jest kodem, szyfrem intencji i nie tylko. I ja także nie wiem co ostatecznie, krańcowo, chciała powiedzieć autorka, natomiast posiadam dzięki niej niektóre przesłanki, takie jak chociażby retoryczne pytania, i nagromadzenie innych, różnistych figur za pomocą których prezentowane jest odczucie, wrażenie piszącego w odniesieniu do problematyki.
Natomiast w odniesieniu do tego iż nie jesteś odosobniona w odczycie bo Patryk Nikodem również niczego kategorycznie nie przesądza, to w ramach porządku demokratycznego, wasza dwójka jest w swojej opinii ostatecznie najbardziej odosobniona.

Natomiast to jaką drogą ja idę to właśnie o to mi chodzi, że na podstawie odczytu postu uważam, że nacechowanie emocjonalne i intencjonalne tegoż tekstu bardziej przychyla mnie do stwierdzenia że jest on w pierwszej kolejności chęcią zwrócenia uwagi czytelnikom jakim człowiekiem była Wisława Szymborska, co w ogóle jest błędnym założeniem w konfrontacji z tym jaką była poetką.

Ale ok, ja się zgadzam z tobą Jaaśka; zresztą twój pierwszy post który umieściłaś w tym wątku również jest rodzajem pytania które traktuję o rozgraniczeniu twórczości Szymborskiej od jej drogi życiowej. Zatem tekst postu nakłonił cię do zwrócenia uwagi na ten konkretny problem który w twoim mniemaniu z niego się przebija; a że ja uznałem iż zatytułowanie "hańba!" jest jaskrawym obrazem niezrozumienia przez autorkę tego problemu na który sama zwracasz uwagę, to faktycznie, niekoniecznie całkowicie sprawiedliwie to zrobiłem.

A że my nie mamy komentować autora tylko słowo które napisali, to może w poezji, czy prozie, ale jeśli idzie o forum dyskusyjne, gdzie wyraża się własne wątpliwości bądź zwraca uwagę na jakiś istotny problem, to jednak nie można w takich sytuacjach być beztożsamym. Cmok ;)

[Mr._Żubr]

Do autora wątku:

Szymborska już dawno i wiele razy się z tego tłumaczyła. Temat więc bez sensu, a wszystkie te posty pod nim niepotrzebne.