wierszy stos

[Ania_G.]

czasem twoją skórą
oprawiam przemoknięty błękit dnia
dziecko śpi pod chmurą
i bliżej nam do siebie jakoś tak

pola golfowe zostawimy w tle
zgubimy drogę któryś to już raz
na widnokręgu czerwień spina mgłę
odchyla nas od Ziemi czas

pełne Ciebie dłonie
sięgają po kolejny pusty los
po tej rzeki stronie
podpalę bezpowrotnie wierszy stos

spłoną jak plany naszych wspólnych lat
trawione kwasem obojętnych słów
gdy będziesz kiedyś tam beze mnie trwał
już dawno ich nie będzie tu

[ewas]

"podpalę bezpowrotnie wierszy stos".....ładne.

[Nata_Kruk]

Stos wierszy... ładne wprowadzenie, czy brakuje.. w.. w drugim wersie..?
oprawiam w przemoknięty błękit dnia
W ostatnich dniach wszystko postrzegam przez pryzmat smutku i tutaj też go widzę.
Podobnie jak Popsuty, mam wrażenie, że wiersz zyskałby, gdyby pozbyć się wplecionych rymów
i zapisać całość jako biały wiersz, główny trzon w zasadzie już jest.
Ogólnie... zainteresował.
Pozdrawiam.