Niż

[Jan_Wodnik]

filoletowe skały o zmierzchu
i białe kopce mgieł
uśmierzają ból
a smutne cienie
trumnami walą w niepogodę
droga zlana płynnym szkłem
ślizga się pod stopami
przede mną smutny szczyt jak starzec
znudzony oczekiwaniem na cud
stoję w błocie i patrzę bez uniesienia
na jego szare pomarszczone czoło

wyżej niebieskie kamienie
przetaczają się po napowietrznych łukach
i padają z hukiem jak zwalone pomniki

dusza z ciała wyleciała
na zielonej łące stała

krople żwirem uderzają w ziemię
po tamtej stronie skwierczy płomień -
- szydercze echo

[Nata_Kruk]

Tytuł to mała zmyłka dla mnie, choć może chodzić tu o niż w psychice człowieka.
Widzę w treści zdobywanie jakiejś góry, szczytu i tu cała otoczka pierwszej strofki,
która bardzo mi do tego czytania przypasowała.
Wersy z duszą jakby z innej beczki, albo czegoś nie "kapię"
W puencie jest literówka, chodziło o .. żwir.. chyba. Jest też szydercze echo,
a to w górach może takie być. Zajrzę tu jeszcze, jak pojawią się inne wpisy.
Pozdrawiam Janie... :)

[Jan_Wodnik]

Tytuł nie jest zmyłką , chodzi o niż rozumiany na kilka sposobów. Co do wersu który nie pasuje to jest początek dobrze znanej "skargi umierającego" utworku który powstał w średniowieczu. Dzieki za wpis i komentarz. (literówkę poprawiłem)

[Ewa_Kos]

Dla mnie w sam raz jako, że wędruję po górach i bardzo mi
się kojarzy z pogodą niżową; również wędrujący turysta
może mieć zniżkę formy i wtedy każdy kamień stanowi
przeszkodę.Serdecznie pozdrawiam:))))

[Jan_Wodnik]

Dzięki za czytanie i pozytywy. To jest raczej pewna symbolika niż bieganie po górach, choć samo chodzenie po górach też ma pewną symbolikę i sens . Miło mi, że się spodobał. Pozdrawiam :)

[Anna_Myszkin]

Czytałam nie raz. Ta skarga bez dopowiedzenia środkowego (od "wyżej" do "stała"), jakoś łatwiej do mnie trafia, ale może tylko ja tak mam. Zakończenie wyraźniej widzę w formie:
"po tamtej stronie płomień skwierczy
szyderczym echem"

Za marudzenie przepraszam, ale lepszy odzew NIŻ cisza, prawda? ;)

Pozdrawiam :)

[Jan_Wodnik]

Dziękuję za czytanie i za wizytę. Uwagi przemyślę. Miło ,że coś "trafia". Zawsze lepszy rydz NIŻ kilogram pieczarek . Pozdrawiam.

[Dawid Rt]

Tytuł nie jest zmyłką, cały wiersz jest metaforą, obrazem, niż przedstawiony na dwa sposoby. Dobry wiersz. Pozdrawiam.

[Jan_Wodnik]

Czytasz w myślach Dawid , tak miało być. No jesteś po prostu rydzem-prawdziwkiem! Pozdrawiam jak zwykle ciepło i dziekuję za pozytywny komentarz.

[Nata_Kruk]

Widzę, że nie tylko ja weszłam na obszar górzysty.
Przeczytałam wszystkie komentarze oraz Twoje wyjaśnienie pod moim postem.
Janie, sądzę, że propozycja Ani Myszkin, na zapisanie dwóch ostatnich wersów jest
bardzo kusząca, przynajmniej dla mnie... pomyśl nad tym.
Kolejne czytanie wiersza nie zmieni mojego zdania... jest interesujący.
Pozdrawiam.

[adam_bubak]

[...]białe kopce mgieł[...]smutne cienie
trumnami walą w niepogodę[...] - in plus

a dalej jak zawsze

[Jan_Wodnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zmieniłem Nata - prawie zgodnie z sugestią. Dziękuję za rady i pozytywy. Pozdrowienia.

[Jan_Wodnik]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten wers akurat nie jest moim pupilem - ale dobrze ,że dla cmokiera też się coś znalazło w moich skromnych jak zawsze progach.

[adam_bubak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten wers akurat nie jest moim pupilem - ale dobrze ,że dla cmokiera też się coś znalazło w moich skromnych jak zawsze progach.
w tym wypadku "cmokiera" chyba, bo takie prawdziwe, to mi za chiny nie wychodzi

[Jan_Wodnik]

No to "cmok" , do następnego "cmokania" zatem.