Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

(Corpus (2) logicum – principium)

Pamięć cielesna zamyka się w bliznach.
Znaczona zużyciem struktur materiału,
zrostami złamań i w patologizmach,
tworzy obraz… odstępstw od ideału.

A ideał w głowie artysty się rodzi.
Model uszkieletowiony na samej naturze.
Dłutem rzezany w kararyjskim marmurze,
kształt nadaje epoce przez formę pomników
zakarbowanych wzorcem w umysłach - laików.

Laik - dyletant ulepiony jest przez Boga z gliny.
Nie odpowiada za kształt tego świata.
Zbiorowość – obrazem skutku, bez przyczyny.
Natura przyziemna nad niwę nie wzlata.

Pierwiastek boskości jednak w sobie nosi.
Jeśli nie on, to pewnie w jakimś pokoleniu
wykiełkuje mądrość, którą wnuk dyletanta ogłosi
lub przeniesie sobą w wymownym milczeniu.

Bez zbiorowości nie ma ucieleśnienia.
Twórca jest olśnieniem wyśnionej idei.
Zbiorowość – żyzną opoką, łaknie zapłodnienia.
Nowe kierunki wzrastają na starych korzeniach.
Puszczone w ruch motorycznością natury
Ku światłości się pną, przebijając chmury.
Ku światłości…
zrodzonej z fantastów wiary i nadziei.

31102009

Opublikowano

dyletant ulepiony jest przez Boga z gliny.
Nie odpowiada za kształt tego świata

Otóż to... ;)
"Kształt" tego wiersza, to przegadany, bezbarwny i monotonny wykład, na którym się przysypia.
Mniej belfra, więcej "fantasty", proszę...

Opublikowano

Takie coś:

"Bez zbiorowości nie ma ucieleśnienia.
Twórca jest olśnieniem wyśnionej idei."

to jest holokaust prostego przekazu. Na tym "ś" można zorganizować zawody narciarskie.

Po co?
ProŚciej poproszę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyje wciąż, walczę.    Tyle, że zbroja i tarcza stają się co raz cięższe.  Tylko miecz twardo na rękojeści ściskam dłonią. On narazie nie wypadnie - chodź zwyrodnienie i skurcz łapie ?  To takie pamiątki sprzed lat ukryte w tych kilku kostkach nadgarstka.  To nic, to nic. Jak to mówią -  akceptuję.    Martwi mnie zaś ta tarcza - opada z rąk - „nie trzymaj jej może tak uparcie !” Tak podpowiadają Ci bliscy, Ci obecni teraz.  Nie wielu ich, może więcej niż kiedykolwiek?    Słabo sie bronię brak mi powoli nowych umiejętności.  Jak by nowa technika weszła, a ja dalej gram tą starą. Taką co już wszyscy dawno poznali, taką łatwo do wychwycenia.  Już nawet mi zaczęła się nudzić.     Tak naprawdę to nie jest najgorsze w tym wszystkim.    Jak właśnie to, że zbroje mam już dziurawą i to tak porządnie.  Pominę, że część elementów po prostu rozpadła się ze starości taka jak eksperci mówią - Śmiercią naturalną.    A, no ! I korozja ją dopadła!  Nawet śrubki, a przy kolanach już się dawno spiekły, no a teraz łamią się.  To nie tak, że się żale czy narzekam czy coś…   No ale głowa goła, klatka przebita, całkiem niedawno (po obu stronach)    I chodź ciało nadal zwinne, silne, zdrowe. Chyba zdrowsze niż zeszłego roku nawet, tak uciekać już niełatwo.   Bo ta głowa to tak naprawdę zawsze goła była, a teraz nagle "doroślej" o kasku myślę. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję -                                       Pzdr.zadowoleniem. Witaj - mam nadzieje że owa kawa smakowała - dzięki za kolejne czytanie mojej twórczości -                                                                                                                                                         Pzdr.spokojnym porankiem. Witaj - miło że skusił cię ten wiersz do smakowitej kawy - miło że czytasz -                                                                                                                                   Pzdr.serdecznie. Witaj - cieszy mnie twoje tak - dzięki -                                                                      Pzdr.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję ci serdecznie że tak odczuwasz ten wiersz -                                                                                                                 Pzdr.spokojnym porankiem. @Berenika97 - @Posem - dzięki - 
    • @Grahamoza Pośród powitań i pośród rozstan na scenie życia  Nikt nie jest sam wojny przeminą zostanie troska oczy z księżycem pośród nieba gwiazd i wszystko minie bo wszystko już było a to co najpiękniejsze jeszcze przed nami bo wszystko jest po coś pokażmy Światu naszą ludzką twarz i bawmy się z nim     za szybą deszcz dzwoni niech nad nami nie płacze-:) pozdrawiam z podwrocławskiej wsi a prawa swoje ma dopiero od roku-dobrze czy żle czas pokaże Jest przecież darem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @karenka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...