Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Tatry-Dawne wspomnienia

Józef Bieniecki
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Józef Bieniecki

Józef Bieniecki

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Tatry-Dawne wspomnienia

Chociaż w górach stęskniony,
Patrzę w Tater korony,
Które śniegiem błyskają z daleka.

Każdy powiew,westchnienie,
Miłe przeżyć wspomnienie,
Sięga wzrokiem,więc myślą ucieka.

Tu młodości czas płynął,
Z ukochaną dziewczyną,
W listach zsyłał tęsknoty miłosne.

Wracał sercem spragnionym,
Dawnych przeżyć stęskniony,
I rozbudzał uczucia radosne.

W samotności ,doliną,
Przytuleni z dziewczyną,
Urokliwe przemierzał przestrzenie.

I upajał miłością i nadzieją,radością,
Odjeżdżając zostawiał westchnienie.

Dziewczę zgrabne z urodą,
Spisał z górską przyrodą,
I zostawił wspomnienia nie starte.

Dzisiaj patrząc w twe szczyty,
Wzbudzam dawne zachwyty,
Niechaj dalej,tak dalej zostaje.

Józef Bieniecki

Łętownia-Łysa Góra.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      Gorączka

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Berenika97 Niezwykły dramatyzm opisu, który zawłada otoczeniem podmiotu lirycznego i umysłem czytelnika.   Ber, nie czytałem jeszcze Twojego wiersza z takim ładunkiem emocjonalnym. Poraża i budzi mój szacunek dla prawdy, która musi za nim stać...   Ta wizja przypomina postać Meduzy z Owidiuszowej "Gorgony", kapłanki świątynnej skrzywdzonej przez Posejdona, a dodatkowo niesprawiedliwie ukaranej przez Atenę.
    • Poet Ka
      Klaruchna

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @viola arvensis bardzo dziękuję;)
    • wierszyki
      Capstrzyk

      Przez wierszyki · Opublikowano

      Stawiły się wskutek wezwania na jedną godzinę z okładem.   Ze stateczną żoną kuczera — ta, której mężem był imć stangret.   Pani Kuczerowa, w domyśle — małżonka wozaka — dostawcy.   Forszpana, wiadomo zaś, widzą wieczorem w liberii przy pracy.   Jak sprostać, obydwóm dogodzić, gdy obiad uwarzyć im trzeba?   Szychty wciąż o innych dlań porach, a po nich furmanią i nieraz.   Połączyła je okoliczność, mimo tychże tu oboczności  —   nasamprzód dla koników owies, a łatwiej dwóm ubić coś z ceny.   Pani kuczerowa — z okładem, a żona stangreta — przed piątą.   A wieczór potoczył się dalej, po kocich łbach stukał i kląskał.               ********************************************   * Wio, koniku, a jak się postarasz Na kolację zajedziemy akurat Tobie owsa nasypiemy zaraz A ja z miski smaczną zupę będę jadł Julian Sztatler - Wio koniku Tekst pochodzi z https://www.tekstowo.pl/julian-sztatler/wio-koniku            
    • viola arvensis
      Gorączka

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Berenika97 trochę tak jak w prawdziwej gorączce...  Ale widzę tu i drugie I trzecie dno. Zasadniczo zawsze daleko zaglądam i cieszę sie gdy w wierszu jest taka możliwość. Pzdr.
    • wierszyki
      Niskie ci śnienie

      Przez wierszyki · Opublikowano

      Dziękuję @Poet Ka @Posem @APM @piąteprzezdziesiąte @JWF :-)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...