zauważyłam cię w tłumie niesytych

[teresa943]

z zewnątrz trudno wejść
do cudzego wnętrza
zrozumieć czego łaknie
bez zaufania nie zajrzysz
do czerwonej szkatuły

gdzie karmin na tasiemce
kierpce po arkadii snów
kilka rozczulonych łez
w puchu dmuchawców
dziś echem

emisja niemego kina
o panu i pani
wciąż pragną owoców
ludzkiego odruchu
bardziej

niż pełnego talerza
chcą byś dostrzegł
od środka człowieka
i skosztował

ty także…

[Jacek_Suchowicz]

druga strofa ładna

a swoją drogą:
"czy ten pan lub pani
znów chcą być zakochani
czy ta pani tego pana ma?"
ona znów wzdycha wierszem
pisząc słowa najszczersze
chcąc środek tego pana znać


pozdrawiam Jacek

[Janusz_Ork]

"chcą byś dostrzegł
od środka człowieka"

Wyrwałem Krysiu te dwa wersy z wiersza, bo one są dla mnie kwinesencją przesłania. Jak bardzo my, piszący wiersze, chcemy aby ten świat był odrobinę lepszy, żeby na pierwszym planie stał człowiek. Pozdrawiam.
J.

[Pan_Biały]

W życiu najważniejszy jest człowiek ten wiersz to rozwiniecie sygnatury
i zgadzam się z tym co wychwycił Janusz - to kwintesencja
pozdrawiam
r

[Oxyvia]

Dobry wiersz. Tak, chyba każdy z nas jest "niesyty" bliskości drugiego człowieka - nie dajemy się poznać, chowamy swoje wnętrza, nie ufamy ani innym, ani nawet sobie samym - jesteśmy zdolni sami siebie poranić w imię jakichś niskich wartości i impulsów. Dlatego żyjemy w tak głębokich ukryciach.

[Biała Lokomotywa]

Wiesz Krysiu, jak najbardziej utwierdzasz swoją sygnaturę. Zawartość człowieka w człowieku - takie pasujące uzupełnienie do przesłania wiersza. To jest coś, co warto szukać - powiedziała patetycznie Biała Lokomotywa:)
Pozdrawiam.

[Dawid Rt]

Ładnie nazwałaś odruchu owoców. Tak, nawet i to trzeba "zasadzić".
Pozdrawiam, podoba mi się wiersz.

[Ewa_Kos]

Dla mnie całość śliczna:)) Pozdrawiam Krysiu wiosennie:))) E.K.

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

choć nieśmiało jeszcze
pani pana łechce
w wierszu za pan brat
gdy odkryją siebie
będą w "siodmym niebie"
tak już urządzony świat

dziękuję Jacku :)))

pozdrawiam -
Krystyna

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Janusz, "wyrwałeś" sedno :)
Pięknie dziękuję.

Serdecznie pozdrawiam -
Krystyna

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hehe ... owszem, sygnatura nieprzypadkowa...
cieszę się, że zgadzasz się z Januszem
dziękuję Rafał:))

serdecznie pozdrawiam -
Krystyna

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czasami zamykają nas ekstremalne przeżycia i wtedy, skrzywdzeni przez człowieka, boimy się innych ludzi, chowamy się w tłumie wbrew sobie, bo jednak bardzo pragniemy, żeby nas ktoś dostrzegł i potraktował jak człowieka.

Dziękuje Oxy za trafne przemyślenia.
:))
Serdecznie pozdrawiam -
Krystyna

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To, co "powiedziała patetycznie Biała Lokomotywa", to motto do mojego wiersza.
Dziękuję.
:))
Serdecznie pozdrawiam -
Krystyna

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie tylko "zasadzić" ale i pielęgnować.
Dzięki za "podobaśkę", Dawid.
:))
Serdecznie pozdrawiam -
Krystyna

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ojej, rumienią mnie Twoje "śliczności" :)
Dziękuję Ewo i pozdrawiam słonecznie :-)
Krystyna

[Ela_Ale]

To jest poezja o empatii. Niezbędnej. Delikatnie o tym mówisz, chce się słuchać. Warto, Krysiu.Serdeczności. E.

[Magda_Tara]

emisja niemego kina
o panu i pani
wciąż pragną owoców
ludzkiego odruchu
bardziej

to najbardziej weszło we mnie, to jest najdotkliwsze. (dla mnie)
bardzo dobry, konsekwentnie poprowadzony wiersz, Krysiu.
brawo.
:))

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za tak sprawnie i precyzyjnie napisany wiersz. :-)
Słoneczności.

[Bolesław_Pączyński]

Dobry wiersz Krysiu, żeby zaufać musi być przyjaźń,
ludzie są nieufni bo nie jeden się sparzył.

Fakt- gdy brak jest zaufania
nie zrozumiesz drugiej strony,
ja też jestem tego zdania
na nic zbędne farmazony.

Serdecznie pozdrawiam:)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Masz rację, Elu. Empatia jest niezbędna jak w życiu tak i w poezji. Nie umiem pisać o czymś, czego nie "poczuję", a żeby poczuć, trzeba próbować być "chlebem... dla drugich. Chleb budzi zaufanie :)
Dziękuję.
:))
Życzę serdeczności nie tylko dzisiaj :))
Krysia