Dom rodzinny

[Nikodem_Ópatowski]

to nie przypadek że uliczka otwiera się w jedną stronę
widzę ją z okna mojego wieżowca
dalej jest pies skaczący wysoko
muszę być jak Dedal i bronić go przed słońcem

za drzwiami policzki czerwienieją
a szczęśliwy rozbitek tonie tylko w uściskach
z zamkniętymi oczami trafiam znów do stołu
wyczuwam dłonią biały obrus
przecież dębowy duch nie zna innego koloru

za chwilę opowiemy sobie więcej niż pamiętamy
stary mebel który mógłby być dziadkiem tego znów zapisze wszystko
a dźwięki wymieszają się z iluzją
nic się nie zmieniło
czas tylko się powtarza
przecież pianino nie wie co to linie papilarne
na palcach dzieci które brudzą ścianę

[janusz_pyzinski]

dobre Nikodemie,dobre
"za chwilę opowiemy sobie więcej niż pamiętamy"
"nic się nie zmieniło czas tylko się powtarza"
to jest urok rodzinnych domów
pozdrawiam

[Czarna_Dama]

świetnie, z przyjemnością stawiam plus

[H.Lecter]

czas tylko się powtarza
przecież pianino nie wie co to linie papilarne
na palcach dzieci które brudzą ścianę

Puenta unosi wiersz ponad poprawność...

[Nikodem_Ópatowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo dziękuję:)
ludzie i mury...człowiek się przywiązuje

pozdrawiam

[Nikodem_Ópatowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wielkie dzięki

Pozdrawiam serdecznie:)

[Nikodem_Ópatowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki za ten pozytywny komentarz i za to, że wcześniej tyle razy Ci się chciało mnie szczerze krytykować.

pozdrawiam
:)

[eleanor abernathy]

Z przyjemnością przeczytałam :)
Przeszkadza mi jedynie " tego znów" ale to drobiazg.
Pozdrawiam

[Marek Konarski]

Poczciwe wierszydło...
:)

[Jolanta_S.]

wyjątkowy...

serdecznie - Jola.

[Nikodem_Ópatowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuje, za zwrócenie uwagi na ten drobiazg, mam nadzieje, że mi zostanie coś z tego na przyszłość

Pozdrawiam Nikodem

[Nikodem_Ópatowski]

Do Jolanta S. i Marek Konarski

serdecznie wam dziękuje i pozdrawiam Nikodem