Elegia, samobójcy

[adolf]

Chciałeś opanować sztukę lewitacji:
Teraz właśnie widzę: stoisz na powietrzu
Nieruchome stopy pół metra nad ziemią
Jeden pewny chwyt, silny, mocny zacisk.

Prawie tak jak ptaki, spadkobiercy nieba,`
Chcesz Zakrzywiać wiatr; ale by szybować
Musisz umieć znosić: chłód i zimno. Nie patrz
Na nie: mają pióra; ty w chwili zsiniałeś.

Czy to się nie dzieje pod przykrywką snu?
A mozę poza nim - wyrosło, powstało
Twój korzeń do światła - twoje prześcieradło

Czasami potrzeba aż całego życia
By czegoś dosięgnąć, a gdy jest się tuż
Przy tym -- największa staje się źrenica.

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Brakowało tu Ciebie, Twoich wierszy i literówek ;))
Jesteś.
Bywa i tak, że w snach dzieje się więcej niż na jawie.
Całość dobra, a najlepsze te:

Nieruchome stopy pół metra nad ziemią
Jeden pewny chwyt, silny, mocny zacisk.

Prawie tak jak ptaki, spadkobiercy nieba,
Chcesz Zakrzywiać wiatr; ale by szybować
Musisz umieć znosić: chłód i zimno. Nie patrz
Na nie: mają pióra; ty w chwili zsiniałeś.

Czy to się nie dzieje pod przykrywką snu?
A mozę poza nim - wyrosło, powstało

By czegoś dosięgnąć, a gdy jest się tuż
Przy tym największa staje się źrenica


Pozdry.

[janusz_pyzinski]

a Ciebie czarny humor nie opuszcza? - dobry wiersz
pozdrawiam

[Ran_Gis]

- faktycznie, na prześcieradle to jedynie we śnie...

bardzo fajne
R

[bona]

Ostatnia strofa najlepsza. Po wielokrotnych czytaniach, wiersz przemawia coraz bardziej.
Pozdrawiam
I jeszcze jedno, ten "korzeń" trochę mnie mierzi. Nie da się czymś zastąpić?

[Bernadetta1]

bardzo mi sie....pozdrawia

[Marek Konarski]

Dopisuję się do sympatyków ostatniej strofy...
:)

[Mateusz]

Elegia samobójcy
Chce dosięgnąć czegoś ale po co?
dla zaszczytu dla sławy?
nie
Pragnie uciec
od świata istnienia
od bólu cierpienia
chce sięgnąć bez wad i granic
chce stać sie niczym jako część nieskończonej wieczności
ale po co?
skoro pusto.....
Piękny wiersz
Pozdrawia i kłania się nisko
Kokopustelnik18