Z odsłoniętą czarczafu przyłbicą

[Liryczny_Łobuz]

Porwany gorącą rewolucją w ciepłych krajach - oraz z braku Poetów Rewolucji, miary Majakowskiego czy Broniewskiego - popełniłem wiersz - w ich twardym, męskim stylu.


Dosyć ukrywania twarzy
Niegodziwość odsłonięta
Ten co tylko w duszy marzył
Teraz zrywa swoje pęta

Fellach już nie zgina karku
Przed dawnymi oprawcami
Co dzień staje tu, na placu
W pełnym słońcu z kamratami

A naprzeciw, zza firanek
Patrzą przerażone twarze
Już nie władca, nie faraon
Tam drży teraz jakiś starzec

Wiek dwudziesty już przeminął
Dyktatorów wiek, i zbrodni
Tamci chłopcy już wyrośli
Z piaskownicy, krótkich spodni

Kiedyś piąstki - teraz pięści
Nie proporczyk w nich - lecz Sztandar
Równy krok po bruku chrzęści
Rewolucji błyszczy jantar

Znaleziony nad Bałtykiem
Przeniesiony - SOLIDARNIE
W inne kraje
By godności nie deptano tam
Bezkarnie!

***


A tak naprawdę - to kłaniam się tej rewolucji "czapką do ziemi, po polsku."

M.

[Jan_Wodnik]

Dobre płynne z sensem. Przyłączam się i pozdrawiam.

[Liryczny_Łobuz]

Dziękuję za komentarz - wiersz był napisany płynnie, bo szybko - tak to zwykle bywa :))

[aluna]

Marku podłączam się pozytywnie!
Pozdrowionka!
Ania

[Liryczny_Łobuz]

Hej Anka!

Wracam tu - trochę potłuczony, trochę podleczony :)))

M.