Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Drogi Solenizancie :)

Życzę Ci zdrowia, wytrwałości i wielkiej nagrody za to, że tak bezinteresownie i obficie pozwalasz nam czerpać z wnętrza w drodze do poznania tajemnicy życia, zawsze pełen niewymownej radości i zrozumienia... 186 lat to zdecydowanie za krótko - zostań na dłużej!!


Jackowi Sojanowi

www.youtube.com/watch?v=3kR3okP-fS4

Opublikowano

:)))!
dziękuję za pamięć!
lubię takie niespodzianki -

serdeczności Dorotko!
:))!

- co do lat, moje życzenia na ten temat teraz zaczynają się od dwójki, a więc 286!
w miarę jedzenia rośnie apetyt!
a czy jest coś smaczniejszego od życia?
:))
J.S

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stefanie - mordo Ty moja! :)) Jak ty mnie dobrze rozumiesz - mnie może wszystkiego braknąć, nawet powietrza - byleby szklanka napełniona była cudem Kany Galilejskiej!
:)!
Sto lat razy cztery - Przyjacielu!
:))
Jacek
Opublikowano

Jacku!
Wszyscy wiemy, żeś zasłużył na Nobla.
Tylko ta mafia, kołtun i tumor...
Przyjmij zatem buziaczki (wiem, że nie wypada na forum, ale czego dla Ciebie?...)

Pozdrawiam - sześćdziesięciolatka (o niemal) z duszą nastoletnią!
------

PS. Pani Doroto, proszę nie zapomnieć zapodać kolejnej daty, może być nawet Pani - wszyscy tu aż przebierają nóżkami, żeby się wysłowić!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Miło, że właśnie Pan tu zajrzał :)
Temat wątku jak i samo założenie nie są obliczone na ilość wpisów, acz dopuszczają taką możliwość. Sam pomysł zrodził się z ludzkiej potrzeby uczynienia Poecie niespodzianki i jednocześnie jest skorzystaniem z okazji, by publicznie napisać kilka słów uznania i tym samym uświetnić okoliczność. Stanowimy tu jakąś społeczność, wspieramy się i spieramy – czy lepiej abyśmy wyłącznie się spierali? Od tego można wyblaknąć :)!

Słowa uznania są zdecydowanie treściwsze aniżeli kłótnie, które niestety zajmują tu dużo miejsca.

Serdecznie pozdrawiam :)

ps. własnej daty nie „zapodam” przez wzgląd na znikomy dorobek z dziedziny tegoż forum.
:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zrozum   Nie przesadzaj zdrowych drzew, życiodajnych: dojrzałych - korzeni, ujrzysz tylko martwy krzew,   miną długie lata nim podrosną, a odrosną wśród przeszłości cieni, miną długie lata nim przerosną    żywe rany - cichy gniew, ciernistych: słów - kamieni  i ślepej śmierci śpiew...   Łukasz Jasiński (luty 2026)  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Nata_Kruk @Nata_Kruk Dzięki za uważne czytanie .                                                                                                   
    • "Sędziwe lata" Lubię poranki i rodzący się świt, gdy dzień otwiera swe świetliste bramy, bo w każdym z nich odwieczny tętni rytm, którym ku życiu nieustannie zdążamy. W bezkresie galaktyk, pośród gwiezdnych mgławic, jakże niezmierny jest wszechświata stan! Ileż światów zdołał czas już pozostawić, ile początków skrywa wieczności plan? Cóż jest prawdą, którą przyjąć nam wypada, gdy dzieje własne próbujemy pojąć sami? Jesteśmy ledwie pyłem, co się osiada na brzegu wieczności pomiędzy światami. Codziennie, niczym Syzyf, trud podejmujemy, pchając pod górę głaz marzeń i nadzieje, i choć kres drogi przeczuć nieraz umiemy, wciąż serce ku przyszłości ufnie się śmieje. Bo żadne życie nie kończy się spełnieniem, nie ma pożegnań, które niosłyby ukojenie, gdy ciało ustępuje przed przemijaniem, a duch odchodzi w nieznane przestrzenie. Dlatego żyjmy pełnią każdej chwili, tu, gdzie los nas postawił, pod niebem i słońcem, byśmy w godzinie, gdy będziemy odchodzili, mogli rzec: „Żyłem naprawdę” — nim nadejdzie koniec. Bo czas, choć cichy, niestrudzenie naprzód kroczy, nie pytając nikogo o zgodę ni o zdanie, a sędziwe lata przychodzą jak nocą mrok głęboki, nim człowiek zdoła pojąć ich przybywanie. Leszek Piotr Laskowski
    • @Poet Ka Dla mnie to takie otwieranie i zamykanie kolejnych szuflad. Od zewnętrznych uczuć do wewnętrznych. Te szuflady są o tym, co chcę pokazać światu, a co zostawiam dla siebie. Cały wiersz jest drogą, by dojść do słowa "milczenie". Osobiście odbieram to jako ten moment, w którym brakuje słów na tłumaczenie. To nasycenie jest stanem, milczenie nie zniekształca. Pozdrawiam serdecznie 🪻🪻🪻
    • Dziękuję Pani bardzo. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...