Nonkonformizm

[Adam Niż]

Marny, mały robociku,
nędzny zbiorze schemacików.
Po kawałku składasz siebie.
Od każdego po troszeczce
tego, co IM się podoba.

Gdybyś jeszcze miał swą wolę...

Dawno już straciłeś siebie.
Jesteś tylko zbiorem oszustw,
zbiorem pragnień, zbiorem uczuć.

Twój skafander mechaniczny-
zimny, ciężki jak cholera.
Pewnie bardzo Cię uwiera...
Zrzuć go wreszcie, i w negliżu
zacznij życie swe od nowa.

Nonkonformizm wcale nie jest
braniem tego, co nam się podoba.

[Agnieszka_Horodyska]

"Pewnie bardzo Cię uwiera...
Zrzuć go wreszcie, i w negliżu
zacznij życie swe od nowa." - super.
Refleksje wierszowane bardzo bliskie moim refleksjom. A myślałam, że są tylko moje ;)
Zgadzam się z podmiotem lirycznym, którzy zwraca się "marny" do tego, kto jest taki, jakim chcą go widzieć inni...
Pozdrawiam. Powodzenia.

[Adam Niż]

Dziękuję za miłe słowa:). Żyjemy na tej samej Ziemii, dlatego mamy prawo mieć podobne refleksje dotyczące życia na niej, serdecznie pozdrawiam.

[Marusia aganiok]

No niby tak, ale poza wygodą nie każdy czuje się dobrze w negliżu; niektórym wręcz nie wypada. czasem myślę, że dobrze, że mamy rozum; niektórzy szczątkowy, ale zawsze powstają różnice, które na końcu i tak dla nikogo nie mają znaczenia.:P Mar.

[Adam Niż]

Słowo 'negliż' w tym wierszu napewno nie oznaczało obnażania swojego ciała;) Rozum może nas zgubić Marusiu, pozdrawiam.