błękitna kapslownia

[Dorota_Jabłońska]

diagnoza zrywa plaster
pod którym jeszcze
sączy się rzeczywistość
ciało i sens na drodze
od homo do humus

w snach nadal widzi anioły
mają tam w niebie monoblok*
na nim powłoki po duszach
na święty znak
znów się wypełniają

dzień jak inne
lecz ogrzana majem
wciąż oddycha na boski kredyt
słyszy szepty odgłosy krzątania
ptasi przyrost drzew ogłasza wiosnę

od kuchni przez korytarz
płynie do niej zapach
długo gotowanej
beznadziei


*maszyna stosowana w produkcji napojów /linie rozlewnicze/ do napełniania i zamykania butelek szklanych, bądź plastikowych.

[Bernadetta1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

diagnoza zrywa plaster--przemysl...pozdr..

[janusz_pyzinski]

podoba mi się,zwłaszcza trzecia
pozdrawiam

[Ran_Gis]

- czuję się zakapslowany na błękitno, nie wykluczone że wnet poproszę o otwierak.

pozdr. R

[Dorota_Jabłońska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiadomość o złym stanie zdrowia skutkuje poczuciem silnego zagrożenia o charakterze nawrotowym. Próby akceptacji przeplatają się z porażającym impulsem strachu porównanym w wierszu do bólu odczuwanego podczas zerwania plastra. W życie wchodzimy „opatrzeni” w środki potrzebne do radzenia sobie z przeciwnościami. Kiedy ono samo uchodzi z wszelkimi znamionami ostateczności, „opatrunek” z racji powyższego zostaje zerwany.

Dziękuję za pochylenie nad wierszem :)

[Dorota_Jabłońska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wobec tego cieszę się niezmiernie i pozdrawiam serdecznie :)

[Dorota_Jabłońska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Uchwycony sens, z zastrzeżeniem, że mowa tu o treści snów podmiotu, wynikającej z potrzeby poszukiwania nadziei.
Z prośbą o otwarcie proszę się nie śpieszyć - nigdy nie wiadomo, czym tak naprawdę jesteśmy wypełnieni i w jakiej formie przyjdzie nam ulecieć. Póki co, przyjmijmy optymistyczną opcję butelki z dobrą wiadomością :)

[Cream Dream]

Brzmi poprawnie, ale jakoś jak dla mnie zbyt wyszukane i naciągane

[Dorota_Jabłońska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozwolę sobie nie zgodzić się z treścią powyższego. W tej sytuacji jedno z nas się myli - pan lub ja :)

Pozdrawiam serdecznie

[Dorota_Jabłońska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za pochylenie :)

[Dorota_Jabłońska]

nie ma potrzeby usuwania którejkolwiek ze strof. każda z nich sprawdza się w roli budowniczego tego wiersza. każda jest potrzebna.
:)

[były__premier]

moja diagnoza jest ja plasterek, czyni cuda:]"{

[Dorota_Jabłońska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poproszę o jeden przykład, może i ja spróbuję być cudotwórcza vel cudowna :))

[Robin Son]

po tym jak diagnoza zerwala plaster, wiedzialem juz ze nie moze byc ladnie, chyba strupek?

[Dorota_Jabłońska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A musi być ładnie?

[Fanaberka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szukam tu jakichś skojarzeń typu ciąż czy wąż, bo nie umiem znaleźć innego uzasadnienia dla tak nieładnego językowo wersu.

Natomiast trzecia zwrotka bardzo mi się podoba. Aż szkoda tego obrazowania na osadzenie w niewyszukanym towarzystwie sąsiednich zwrotek.

[Dorota_Jabłońska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szukam tu jakichś skojarzeń typu ciąż czy wąż, bo nie umiem znaleźć innego uzasadnienia dla tak nieładnego językowo wersu.

Natomiast trzecia zwrotka bardzo mi się podoba. Aż szkoda tego obrazowania na osadzenie w niewyszukanym towarzystwie sąsiednich zwrotek.

Dziękuję pięknie za analizę tego stworka :) Lubię ten wiersz, ale nie oznacza to, że nie masz racji. Napisałam go drugi raz, mogę i trzeci :) Wskazówki w takim przypadku są bardzo cenne.

Pozdrawiam serdecznie :)

[Agata_Lebek]

Bardzo dobry wiersz Dorotku.
Na szczególne wyróżnienie zasługuje pierwsza:

diagnoza zrywa plaster
pod którym wciąż
sączy się rzeczywistość
ciało i sens na drodze
od homo do humus

Pozdrawiam.

[JacekSojan]

"od homo do humus" - niby to samo co "z prochu i w proch" a jednak literacko świeże poprzez użycie pseudohomonimu - dobra gra słów...

to kwestionowane "wciąż" można wymienić, np. na "jeszcze" - bo wyraz "nadal" już jest (w drugiej strofie);

to pewnie obraz obłożnie chorej osoby - "odlatującej" chwilami na drugą stronę...
ostatnia strofa z "kuchennymi zapachami" kończy się zaskakująco - no bo jeśli w pokarmie jest "beznadzieja" to taki sceptycyzm jest niemal samobójstwem -

aniołowie pewnie uwzględnią sprzeciw z jawy ale wówczas i snów braknie...

wiersz "szpitalny", ale wiarygodny;
temat trudny, a pomysł na jego realizację ciekawy;

pozdrawiam
J.S

[Stefan_Rewiński]

No i fajnie.