Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kamyk, schron

Ruffle_puffle
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ruffle_puffle

Ruffle_puffle

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

kiedy mężczyzna jeszcze skrzatem
nęci go światło - chropowate


nim się obejrzy jednak za czymś
brodzi już w świetle - chropowatym


goli się każdym rankiem zatem
to też jest światło - chropowate


z szorstkością jest już zapanbratem
dokarmił światło - chropowate


postronny dotyk działa czasem
nawilży światło - chropowate


a potem dzieci hobby praca
skrzy się otoka - chropowata


zmaga się jeszcze z małym światem
przejrzewa światło - chropowate

chomik_ludojad

chomik_ludojad

Opublikowano
Opublikowano

Podoba mi się "być za pan bratem".
Pisałbym to łącznie.

Ostatni wers zastąpiłbym zmodyfikowanym poprzedzającym.

"a potem dzieci, hobby, praca...
i chropowatość się wygładza"

Jest w tym niekonsekwencja (brak światła), ale systemowo - w jakiś sposób gra, wszak coś się kończy...

Co do chropowatości - jestem za. Golenie też lubię.
Ostateczności jednak unikam. Wolę się zatrzymać jeszcze w świetle.

Kiedy był jeszcze małym skrzatem
przed lustrem obserwował tatę
i tylko jedno miał marzenie
kusiło go

A gdy facetem stał się w końcu
to z obserwacją taty skończył
i w liczbę mnogą cel swój zmienił
kusiły go





Postronny dotyk urzeka.
q

Ruffle_puffle

Ruffle_puffle

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dzięki za obszerny komentarz. Tekst jeszcze poleży, i wezmę pod uwagę propozycje.
Co do pointy - "przejrzewanie" to także początek gnicia owoców, zależało mi na tej dwuznaczności, więc nie zmienię.

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      bezimię

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   Poe:)   serdeczne dziękuję:)         @Benjamin Artur   opisałem ten stan  jak najlepiej umiałem.   bardzo dziękuję:)       @andrew   fajny Twój koment:)   bardzo dziękuję.   pozdrawiam:)         @Kwiatuszek   dziękuję za miłe słowa:)   wszystkiego dobrego dla Ciebie:)        
    • Marcin Tarnowski
      Czerwcowej więzi!

      Przez Marcin Tarnowski · Opublikowano

      Truskawkowy księżyc – chciaż późna, czerwcowa pełnia A mnie czas odprawa kolejnych kłopotów wypełnia. I niby dobrze, ale czy po tom na świat przychodził, Żebym tylko jak dalej wciąż trwać na tym świecie modził. Moc kłopotów głupich, – bo swe przyjście zapowiadały, A mimo wszystko tak przykro, że się poprzydarzały… Wśród spraw zamknąłem powieki, a sen mi obraz niesie: Mus nieznany przez polę pełne truskawek mnie niesie I szukam wyjścia, a tam hen wysoko wielki księżyc. Czy nie jako symbol, że ponad owoce i drogi Jest świat wyższy, tajemny, tak idylliczny jak srogi? Jeśli świat, to myślę nie jako bezosobowy werk, Gdzie żywot toczą miast z dnia na dzień, z wieku na wiek… Zerknijże na mnie stamtąd z wiecznych mieszkańców który! Ześlijże łaskę, by mnie nie porwał bieg spraw ponury! Mimo, że u stóp mych nie znikną do potknięć kamienie, Zwiąż mą uwagę do spraw świata, co nigdy nie zginie!   Zilustrował „Perchance” pod dyktando Marcina Tarnowskiego „Księżyc nad truskawkami”.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Kwiatuszek
      Inna rzeczywistość cz.II

      Przez Kwiatuszek · Opublikowano

      @Wiechu J. K. Same widoki robią wrażenie, a wieniec laurowy swoją drogą;-) Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @karenka Cieszę się, że Cię zainteresowałam. Dziękuję za zajrzenie i serduszko. Pozdrawiam   @Berenika97 Sama lepiej nie zinterpretowałabym swojego tekstu;-) Dziękuję Ci bardzo i pozdrawiam  
    • Poet Ka
      wiekowy rarytas

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Marek.zak1 dzięki za wpis

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • wiedźma
      bezimię

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Dla mnie powolny opis wypalenia i utraty własnej tożsamosci. Jest bardzo realny, podoba mi się odczytywanie w odbiciu lustra, które " zniknęło przed czlowiekiem" . Porusza także spotkanie lepszej wersji siebie. To poruszający i wydaje mi się szczery wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...