A co...

[Anna_Para]

Wiersz można przeczytać w książce:

Jolanta Zarębska, Śpiewam i milczę, Miniatura, Kraków 2012, ISBN 978-83-7606-401-7

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Magda_Tara]

Paro, to jeden z moich ulubionych - z W.
pamiętam, bo jest przepiękny i ten fragment:

radość nieistnienia buduje w nas
radość budowania na nowo

stał się inspiracją dla mnie i zacytowałam go w pewnym wierszu. - dawno.
Twój - wspaniały: barwny, smakowy, zapachowy, przepełniony metaforami
brawo.
i dzięki, że go przypomniałaś
:*

[Anna_Para]

Taro:

Bardzo Ci dziękuję. Tak, przyznam, że sama mam do tego wiersza słabość. Sentymentalna jestem, Taruniu. Ciepła klucha ;)

Cieplutko zatem:) Para

[Grażyna_Kudła]

ja też pamiętam wiersz z W, szczególnie początek- jest w nim ciekawa refleksja, niby pytanie, a jednak stwierdzenie, przewijające się przez cały utwór, że istnieje taka sfera człowieka, która nie ogranicza i gdzie wszystko jest możliwe;
podajesz to, Aniu w taki sposób, że trudno nie wierzyć :wszystko jest możliwe
bardzo mi się
pozdrawiam serdecznie, Grażyna
:)

[Anna_Para]

Grażko: To dla mnie zaszczyt, że pamiętasz wiersz z Warsztatu.
Subiektywne oglądanie świata przez pryzmat snów i zamarzeń daje możliwość kreacji, stwarzania od nowa własnej, bardzo osobistej rzeczywistości. Czasu nie da się "zawrócić". Rzeczywistość sobie "skrzeczy", ale istnieje możliwość migracji, w przeszłość "z przesunięciem obrazów" warto zajrzeć, spróbowałam w tym wierszu, i działa! Chociaż na tę jedną chwilę, kiedy się o tym czyta.
Dzięki, że poświęciłaś mi chwilkę.

Cieplutko, Para:)

[miet dlugolecki]

Puchar z Ambrozji we Wroclawiu, 6-go sierpnia roku urodzaju - czekam na spotkanie z 17-a wiosna

dobrze rozdajesz karty Aniu

pozdrawiam i czekam, caly w Ambrozjach

[Oxyvia]

O, jak u Dyzia Marzyciela! Tylko nieco bardziej nowocześnie i marzenia o nieco czym innym. ;-)
Ładne. I przewrotne. I zalotne. :-)

[6 kilo]

Aniu,
przesympatyczny i uroczy wiersz,
taki wiersz przytulanka,
miło było go czytać,
pozdrawiam,
jacek.

[Anna_Para]

Miet:

Ojej? Aż tak się podoba?
Rozumiem, że umówiłeś się z moim wierszem? Fajnie!
Dzięki przesympatyczne, Miet.
Cieplutko, Para:)

[Anna_Para]

Oxyvio:

Dziękuję za czytanie i komentarz. Serdecznie pozdrawiam.

Para:)

[Anna_Para]

Jacku:

Dzięki bardzo.

Anna

[miet dlugolecki]

Moj powrot do Wroclawia i "puchar z ambrozji" zastapi mi zastepowanie grzechu dotykania wrazliwych miejsc w 17-ej wiosnie, i Twoj wiersz mi o tym przypomnial "Polska Kasandro" (nie zgrywam "greka", po prostu zbieg okolicznosci?)

[Anna_Para]

Miet:

Szczęśliwego powrotu zatem.
Dzięki,

Para:)

[Gość]

Jak dla mnie utwór trochę rozbiegany "rekwizytowo" - chyba dlatego, że bardziej "czuję" krótsze formy. Niemniej sprawny warsztatowo. Pozdrawiam Aniu :)

[Tomasz_Biela]

wprawne i przy tym smaczne pióro / dobrze jest przeczytać taki tekst po dłuższej przerwie /

t

[Baba_Izba]

Retrospektywa na styku marzeń i rzeczywistości.
W snach i marzeniach jest zawsze część realizmu,
ale równocześnie jest wszystko możliwe.
Dobrze się czyta Twój ciekawy wiersz!
Pozdrawiam serdecznie
- baba

[Anna_Para]

Popsutku:

Dzięki za pozytywną konkluzję. Ten tekst stanowi "spacer" po wielu latach mojego życia, stąd nagromadzenie klamotów. Nie chcę się tłumaczyć, bo wiersz albo się broni sam, albo nie...
Ten się w końcu broni, jak mówisz. Jest już po warsztacie, więc nie będę go zmieniać.
Tym bardziej, że to bardziej chyba osobisty tekst, niż wiersz na forum. Chyba po prostu nie powinnam go tu publikować. Ale już nie zabieram;)

Cieplutko, Para:)

[Anna_Para]

Tomaszu:

Dzięki piękne, że dobrze piszesz o tym wierszu, zbyt chyba osobistym, jak na Forum. Już żałowałam, że wkleiłam. Dzięki.
Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Babo Izbo:

To bardzo przewrotny wiersz. Nie wypowiadam tu treści wprost, więc się nie dziwię, że czytelnicy "sarkają", lub po prostu - nie rozumieją, o czym mówię. Dzięki, że rozumiesz i doceniasz. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[Anna_Para]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miet:

Zapomniałam Ci powiedzieć:

Nie ma już Ambrozji we Wrocławiu.