Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

xxxxx

a.z.i_xxx
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

a.z.i_xxx

a.z.i_xxx

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Oszustne kocham.
Pragnienie by się spełniło,
nasze marzenie krąży w świecie
zbudowanym w myśli.


Pragnienie czułości
czemu tego pragniemy?
Może to matka -
dała z obfitym łonem.

A teraz walka,
Ja - i Ona
na skraju równania;
miłość.

Fly Elika

Fly Elika

Opublikowano
Opublikowano

Mnie też się ckni, teraz to już tylko jak śpiącej królewnie :))
ale pozostałości iq i intuicji podpowiadają, mi już więcej

Dzięki, moje nie oszustne, ja nie puszczam słów na wiatr,
kiedy kocham mówię, a kiedy nie to nie
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Florian Konrad
      Cieniobójstwo

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      @Nata_Kruk Dziękuję!@andrew Dziękuję i również pozdrawiam serdeczniasto. 
    • Waldemar_Talar_Talar
      Więźniowie wspólnego labiryntu

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - dobrze że to warsztat - zawsze można coś zmienić poprawić -                                                                                                          Pzdr.
    • Waldemar_Talar_Talar
      To nie coś co być może się uda

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam  - pomyślę co z tym wiersze zrobić przecież to warsztat - ale za cenne uwagi serdecznie dziękuję -                                                                                                         Pzdr. @leszek piotr laskowski - dzięki -
    • Florian Konrad
      Ronienie

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      coś z wycugleń: lot. nad szałasowiskami, chatostwem zamieszkiwanym przez wcześniejszą odmianę (osobnicy troszeńkę abiotrofijni mózgowo, przejawiający małpoludność, choć w garniturach i spryskani kolońskim denaturaciwem). coś z łagodności: rozherbianie. każdemu, kto próbuje być wyniosły, nakazuję wycięcie na plecach, torsie i pośladkach, tarczy z rodzinnym logiem. nikt nie ma ochoty, wszyscy stają się nagle niedosiedleni, mało związani ze stanem. nawet: skupienia. coś z wrośnięć: Ганжук. moje nazwisko w nietutejszym zapisie, obcej mowie, a więc niejako stojące parę kroków dalej, poza granicą, a ja –  wniżający się, schodek po schodku, łagodniejący z każdym metrem. choć czasami – jak dom posadowiony na mrowisku, którego ściany podparte są pszczelim rojem, dach – zawieszony na kluczu żurawi. coś z kojącej dzikości: zatracenie się. prosto w ciebie, w tobie, w głąb i poniżej. nigdy ponad. całujesz i prostuje mi się język, nie jest już pełen kłaków, emfazy poprzednich zwrotek. z neologizmów zostaje jedynie cienka nić, na której pociesznie dynda, zwinięte w pączek, jeszcze nierozkwitłe słówko.
    • Proszalny
      Fasady

      Przez Proszalny · Opublikowano

      W wierszu świat przypomina scenę teatru. Wszystko jest na pokaz, a prawdziwe życie toczy się za kulisami. Bycie piękną to obowiązek kobiety? Wymaga makijażu? Dla mnie i innych mężczyzn (chyba) - raczej nie. Robicie to, by lepiej się poczuć? Tak gadam, bo preferuję styl hippie, niemalowane indianki :)   Usiadłem obok Stolik w kawiarni W wazonie kobiety kwiaty Są piękne Pomyślałem...   Później wróciłem do domu do żony   Bardzo lubię Twoje wiersze. Mają w sobie lekkość. Obrazy są pełne światła.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...