Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Patysia

Vi Dal
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Vi Dal

Vi Dal

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

wymawiasz mnie jakby cały świat
zawierał się w jednym słowie.

jestem dniem
a ja - dzień nie może się chmurzyć
moknąć w deszczu utykać zmęczeniem
burzyć chłodem.
jestem ciepłymi dłońmi
mruczanką w której się chowasz
ukryta w przestrzeni moich baśni
zabajona w zapominajki
gdzie znika każdy kłopot
i szybciej goi się stłuczone kolano.
jestem sensem.
bez życiodajnego tchnienia moich spojrzeń
nic nie istnieje
topnieją znaczenia milkną radości
i zaczernia się łzawa noc.

twoje policzki jak lukrowane pączki
a nad nimi dwa szkiełka nieba.
namalowałaś dla mnie kolorowy obrazek.

Marek Konarski

Marek Konarski

Opublikowano
Opublikowano

wymawiasz mnie jakby cały świat
zawierał się w jednym słowie.

Czasami można cały świat zawrzeć w jednym słowie, a wiersz w dwóch wersach...
Całe to późniejsze rozpisywanie świata na lukrowane elementy, jest bardzo niedobre i rozmienia na drobne to, co zostało już dobitnie powiedziane.

Vi Dal

Vi Dal

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

no dobra. skoro tak to wygląda jw. to będę kombinować ku lepszemu;-) ( chociaż z sentymentu pierwowzór sobie zostawię). pozdrawiam obu Panów z wielkim, serdecznym podziękowaniem za zatrzymanie się i kilka słów ku oświeceniu ;-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jan_komułzykant
      kiedyś

      Przez jan_komułzykant · Opublikowano

      kiedy opuszczą cię najbliżsi bo nieprzydatny już się stałeś pod dywan wmiotą święci wszyscy całą wyniosą w kubłach pamięć   zatrzasną myśli jak drzwi twoje i klucz oddadzą w cudze dłonie ze zdjęć czas wytnie twoją głowę w pył zetrze ślad jak kurze z kronik   na cztery spusty się nie zamknij i nie wylewaj żalu nocą wszelkie wyważaj w sercach zamki rozdzieraj szarp zdążysz odpocząć   kiedy ostatnie stłumisz słowa bo śmiech radosny wybrzmiał z ciszy resztką nadziei w przyszłość popatrz z ufnością którą przecież słyszysz   choćby na łokciach chodzić przyszło celu i miejsc wyszukaj w sobie a dojdziesz wszędzie tam gdzie miłość wciąż miłość goni nie jej koniec   nie zamknij się na cztery spusty gdy umysł zwodzi że już błądzisz na przekór wszystkim szept ten usłysz rozdzieraj szarp odpocząć zdążysz    
    • Alicja_Wysocka
      wirus

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Leszczym Michale, dziękuję za te poetyckie wizje i kolejną półeczkę! Kolekcjonerów muszę jednak zmartwić – mój podpis można zdobyć o wiele łatwiej, wystarczy dobre słowo pod wierszem na portalu. Zgadzam się tu z Markiem, internet to wspaniała, nieskończona przestrzeń i na tym poprzestańmy. Pozdrawiam serdecznie obydwu Panów! :)
    • Sekrett
      Świat Zespolony

      Przez Sekrett · Opublikowano

      Nasza podróż zaczęła się u podnóża gór Po drodze widzieliśmy chyba ze sto trupów, lecz później zniknął sens liczenia ich od nowa, bo   na wyższych poziomach matematyka przestała zawierać liczby, dalej były tylko litery, a my tworzyliśmy z nich słowa.   Nie mogliśmy mnożyć przemiennie ale codziennie wyciągaliśmy pierwiastek z liczby ujemnej. Tak, wiem, brzmi niemożliwie  Ale przyznaj – poniekąd postępowaliśmy tak całe życie  tylko na innych płaszczyznach   „Postępowaliśmy”. Lubię to słowo.   Świat zespolony Świat urojony Część z tego jest rzeczywista   Przestrzeń wektorowa na marne usiłowała uchwycić wymiary naszej miłości   Tych, co stąpali twardo po ziemi nie spotkaliśmy Choć los ten sam wyznaczył nam szlak   Lecz my jesteśmy lekkoduchami więc tamci w ziemi, my - w chmurach zostawiliśmy ślad   I choć oni tam szli dla wspaniałych widoków, my ten najpiękniejszy dawno odnaleźliśmy spoglądając sobie w oczy, bo w nich odbijał się świat nienazwany, nieoznaczony żadną turystyczną flagą Nikt, poza nami, nie musiał o nim wiedzieć.  
    • aff
      Zebranie

      Przez aff · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Troszkę inaczej go ułożyłam Nie porównuję kobiety do sczura. Bardziej jak haiku, maksymalnie dwa spojrzenia   Wyobraź sobie ten szczur leży od tygodnia na  uczęszczanym chodniku. Trochę dalej martwy jeż. Wszystko na drodze do szkoły. Nic więcej. Dziękuję pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

           
    • andrew
      EWOLUCJA 4 , myśli

      Przez andrew · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...