Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

najczęściej gwiazdy sfer niebieskich
otworzą jądra na powiekach

ostatnio uciekałem
kurząc parę powiek
zapalając szyk wąwozów
wysychaniem podtopienia

siedziałem na rozwodach
rysując nowe rany
na spękanych glebach

spławiki źrenic wyprawiając
na narybek godzin
namaszczony ławicami
na paterze nurtów
nabierając rychło
kształt taczek przy ziemi
blasków oświecania

pod dłonie nurt podawał
przystawkę w filiżankach oczów
nie miałem jak zapłacić

wbijałem kij widzenia
plam i horyzontów
by w stawy zakotwiczyć
grację wysmukłości
haftując kształt na trzcinach
plam i horyzontów
lub nurtem opłakania
dostawiając nowe drzewo
o pniu podłamanym
o silnych korzeniach

najczęściej gwiazdy sfer niebieskich
zatopią jądra w oczodoły

Opublikowano

miejscami (tylko) wiersz mnie przekonuję, jednak zbyt dużo koturnowych metafor, język niezbyt wyszukany i...gdyby ten wiersz (biorąc pod uwagę jego podtekst i specyficzny przekaz) napisał "uznany wieszcz" szukałbym jego wartości, ale (nie gniewaj się) jest to wg mnie płyciutki wiersz o puchnięciu jajec z braku stałej partnerki- oczywiście odnoszę to do peela a nie autora. :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



...i to mówi osoba która popełnia błędy gramatyczne. W pańskiej wypowiedzi powinno być przekonuje, a nie jak u pana 'przekonuję'.Do rzeczy: w wierszu nie zawarłem żadnego podtekstu na temat sfery ludzkiego nieudacznictwa i trudności ze zdobyciem stałego miejsca w sercu kobiety...Odnajdź drogi krytyku inną drogę...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




w takim tonie nigdy nie rozmawiam - moje literówki komentatorskie wyciąga pan jako argument - mówimy przecież o wierszu a nie o komentarzu do niego, a wiersz się nie obronił. Dosłownie : jest słaby.
Ponieważ pan nie potrafi uszanować komentującego, ja sie już nie znajdę pod pana wierszem - szukaj pan takich co kazdą beznadzieje będą chwalić.

bez urazy
kamil rousseau
Opublikowano

Nie potrzebuję uznania takich, którzy nie potrafią oceniać czyjejś pracy obiektywnie. Nie będąc w stanie nawet wystosować konstruktywnego sądu (w tym przypadku nad tym wierszem). Nie piszę wierszy aby zamknąć się w ich świecie jako egocentryk, by cały świat należał do nich. Szukam prawdy o samym sobie i dążę aby siebie oceniać sprawiedliwie, w tym wszystko co powołam piórem. Poza tym jeszcze nigdy własne teksty nie były dla mnie źródłem dumy. Muszę też wyjawić, że jestem zbyt młody aby pragnąć jakiegoś uznania, jestem dość skromną osobą.
Moim nadrzędnym celem jest doświadczenie z krytyką, bo mam naście lat. pozdrawiam...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Bronisławie.
Skoro do końca nie wiesz czego chcesz i mając nadrzędny cel którego nie chcesz , ja znikam spod twoich wierszy - na kaprysy takich jak Ty brak mi czasu.
Ponieważ piszesz , ze jesteś młody (wiersz nie jest z plakietką informującą o Twoim wieku) i jeszcze wiele przed Tobą, jest tu kilka miejsc gdzie powinieneś wklejać swoje wiersze - na pewno nie w poezji dla zaawansowanych.

Szczęśliwego Nowego Roku
Opublikowano

Pan się notorycznie upija słowem (nadmiarowość, nadekspresja, brak ciągu logicznego), wiersz zatacza się na boki i w końcu pada na twarz...
To nie ogon (słowo) powinien machać psem (autor), tylko pies ogonem... ;)
Grafomańskie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




No tak, co racja to racja. Postanowiłem wrzucać teksty tutaj, aby mieć lepszą o nich wiedzę. Bo gdybym tak je wklejał na forum dla początkujących wszystko obróciłoby się na internetowej przyjaźni, a komentatorzy podchodziliby do moich tekstów z dozą subiektywizmu.


Udanego roku 2011 :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Andrzej P. Zajączkowski  lubię Heine'go, i tą balladę tylko nie wiem czy tam on się żali, wiem że zrobiłeś to dla rymu- żali- kochali   Es klingt so süß, es klingt so trüb!- (brzmi tak słodko, brzmi tak smutno!)   to trochę zmienia sens-                
    • Już zajęte łomotaniem I kołatka tu się kłania A naprawdę trochę lania Czyli manta jak kto woli Nie mów że cię głowa boli Nie chce więcej słyszeć tego Wciry to najlepszym jest dla niego Omotanie też ciekawe Jednak wolę "te" stukanie Łomotania bicie się dobija Słyszę tylko zostaw kija Nie zawracaj Wisły nim Bo zaburzysz mi w tym rym I nie będę mógł nic zrobić Gdy zostanie tylko jedna Jak ten kotlet w ramki obić        
    • „Błękitne ptaki czerwieni”   I znowuż frunę jak ten ptak, — błękitne ptaki czerwieni! Z mojego umysłu prawrak kolorem świateł się mieni.   Ptaki słońca, ptaki ziemi, z biało-zamglonych, wąskich przejść, wiodą nad drgami wszemi korytarzem bez żadnych wejść.   Czas przychodzi, czas przechodzi, dziś jest, a jutro go nie ma. Zawsze ten koniec nadchodzi, czy potrzeba, czy nie trzeba.   Opłakać i pożałować, westchnienia myśli wspomnieniem, w czoło można pocałować pożegnanie z ukojeniem.   Lot kończy się wraz z ptakami, lądujesz i ty tym razem, wyruszasz dalej szlakami, malowanym twym obrazem.   Obrazem, który gdzieś utknął, nie wiedzieć jak i dlaczego. Błękitno-czerwone płótno rozważań siebie samego.   Błękitne ptaki czerwieni zawrócą, zabiorą ciebie. Twój los ci się tak odmieni, gdy wezmą cię tam — do siebie.   Leszek Piotr Laskowski  
    • @obywatel dualizm ciała i duży możliwym jest. Bo można kochać miłością siostrzaną i można kochać miłością cielesną, my tak możemy- my ludzie.   Czy ty wiesz, co to jest przyjaźń? – zapytał. – Tak – odrzekała Cyganka. – To kiedy się jest siostrą i bratem, to dwie dusze, co się dotykają nie zlewając się, to dwa palce u jednej ręki. – A miłość? – zapytał. – A miłość?... – odpowiedziała Cyganka, a całe jej ciało zadrżało, a twarz jej rozbłysła dziwnym blaskiem. – To być dwojgiem, co się w jedno zlewają. To mężczyzna i kobieta stopieni w jednego anioła. To niebo!   (W. Hugo)
    • @Robert Witold Gorzkowski od tytułu ( nawiązujący do poematu J. Słowackiego- jako odpowiedź dla A. Mickiewicza na "Księgi narodu polskiego")   Pesymistyczna prognoza dla nas, zarówno u Słowackiego jak i u Ciebie.   sarkofag zamknięty rycerz w zbroi darzy ludzki świat zamykam kur zapiał trzy razy.   Nieuchronnie zbliżamy się do katastrofy- ta moralna(wartości) to już chyba jest.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...