Wspomnienie wczorajszego dnia

[La_Fée_Verte]

Wczoraj o tej porze siedziałam przy kominie.
Z domowym skrzatem piliśmy napar z mięty z ostatniego lata. Opowiadał stare historie jak zawsze, kiedy się spotykamy.
O tym, jak mieszkał pod korzeniami tego jesionu z naprzeciwka. Wtedy, gdy domu jeszcze nie było.
Jak o wiosennym świtaniu z wierzbowych gałązek zbierał krople rosy, nim ziemi dotknęły. Na pamiątkę - tak mawiał jego dziadek.
Wspominał upalne lipce i twarze tamtych pszczół zapodzianych wśród ziół nieopodal nieistniejącego jeszcze wtedy domu.
- Mięta pachniała jak dziś - uśmiechnął się upijając kolejny łyk z filiżanki. - I miód. Miód smakuje tak samo ja tamten, którym za cerowanie pajęczą nicią starganych skrzydeł, dziękowały nam pszczoły. Spróbuj jeszcze - na ciemnozielonym liściu zamigotało kilka złotych drobin.
- Jesienie były rdzawe od drzew. Szukałem liścia, którego tylko dłoń wiatru dotknęła. Chciałem podarować go człowiekowi, z którym kiedyś zetknie mnie czas i miejsce, i kilka tych samych myśli wypowiedzianych na głos przy ciepłym kominie domu, co może obok naszego jesionu wyrośnie.
Mówił jeszcze o tym, jak co dzień na grzbiecie oswojonego zimorodka mknął z biegiem pozamarzanego gdzieniegdzie strumienia zbierając skrzące promienie słońca na zaś, jak mawiali jego przodkowie.
- Bo kto wie czy nie przyjdzie czas, gdy w mroku potrzeba będzie światła przeszłego promienia - wyjaśnił.
Długo jeszcze siedzieliśmy oparci o ciepły komin słuchając skrzypiec świerszczy zaszytych na strychu starego domu, co tamtego wieczora wyszły z zapomnianych kątów, by wraz z nami wspominać wczorajszy dzień.

[Gość]

Ładny utwór. Ale to wiersz czy już nie wiersz ?

[La_Fée_Verte]

No właśnie za każdym razem mam problem z osadzeniem tego typu utworów tu czy tam. A jak mam problem, nazywam to prozą poetycką. Przewrotność kobiet nie zna granic :D
Dziękuję za miłe słowo.

[Dawid Rt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[La_Fée_Verte]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To niedobrze... Tylko obawiam się, że jak pójdę z tym do Prozy, ktoś zapyta: "To na pewno proza?". Na to wygląda, że ni pies, ni wydra :) Ech.
Zaraz zrobię z tego ośmiozgłoskowiec rymowany jak trzeba ;)

[Dawid Rt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To niedobrze... Tylko obawiam się, że jak pójdę z tym do Prozy, ktoś zapyta: "To na pewno proza?". Na to wygląda, że ni pies, ni wydra :) Ech.
Zaraz zrobię z tego ośmiozgłoskowiec rymowany jak trzeba ;)

Z tego kawałka może być i proza i poezja, tu coś się skróci, tam coś się doda i już ;)

[Jan_Wodnik]

Nie ma co byc formalistą. Skoro umieściłaś to tutaj i nazywasz to prozą poetycką (moim zdaniem też jest to typowa proza poetycka, przekaz typowo poetycki - rozważania i krótka opowieść które prowadzą do puenty) - to wystarczy. Zresztą proza ma słabą "czytalność" na orgu a tekst jest fajny i dobrze, że się tu znalazł, bo jest lepszy - i to poetycko - od wielu tzw. wierszy.

[La_Fée_Verte]

Po takich słowach to ja już nigdzie stąd się nie ruszam :D Siadamy ze skrzatem w kącie z Poezją i wznosimy Twoje zdrowie! Miętą i miodem!
No i za Poezję też rzecz jasna :)
Pozdrawiam!

[Grażyna_Kudła]

mnie się podoba, ale też nie mam pewności...
tu by trza eksperta- Magdy Tary
pozdrawiam
:)

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo lubię takie klimaty i "niegranicę" między poezją, a prozą poetycką.
Dobra chwila zatrzymana i tak trzymać, nie do szuflady, na sam wierzch ;))
Pozdrawiam :))

[La_Fée_Verte]

Ojejku! Aż na sam wierzch? Dziękuję serdecznie :)
Pozdrawiam i szczęśliwego roku życzę.